1ก่อนถึงงานเทศกาลปัสกา พระเยซูทรงทราบว่าถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะเสด็จออกจากโลกนี้ไปหาพระบิดา พระองค์ทรงรักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลกนี้ และทรงรักพวกเขาจนถึงที่สุด 2ระหว่างการรับประทานอาหารเย็น มารได้ดลใจยูดาส อิสคาริโอท ลูกชายของซีโมนให้ทรยศพระองค์แล้ว 3พระเยซูทรงทราบว่าพระบิดาได้มอบทุกสิ่งไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์แล้ว และทรงทราบว่าพระองค์เสด็จมาจากพระเจ้าและกำลังจะกลับไปหาพระเจ้า 4พระองค์จึงทรงลุกจากโต๊ะอาหาร ทรงถอดฉลองพระองค์ชั้นนอกออก แล้วทรงเอาผ้าเช็ดตัวมาคาดเอวไว้ 5จากนั้นพระองค์ทรงเทน้ำลงในอ่าง แล้วเริ่มล้างเท้าให้พวกสาวก และทรงเช็ดด้วยผ้าที่คาดเอวพระองค์ไว้ 6เมื่อพระองค์เสด็จมาถึงซีโมนเปโตร เขาทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทรงล้างเท้าให้ข้าพระองค์หรือ?” 7พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “สิ่งที่เราทำอยู่ตอนนี้ท่านยังไม่เข้าใจ แต่ภายหลังท่านจะเข้าใจ”
8เปโตรทูลพระองค์ว่า “พระองค์จะทรงล้างเท้าให้ข้าพระองค์ไม่ได้เด็ดขาด” พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างท่าน ท่านก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรา” 9ซีโมนเปโตรจึงทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าอย่างนั้นอย่าล้างแค่เท้าของข้าพระองค์ แต่ขอทรงล้างมือและศีรษะด้วย” 10พระเยซูตรัสกับเขาว่า “คนที่อาบน้ำแล้วก็สะอาดทั้งตัว จำเป็นต้องล้างแค่เท้าเท่านั้น พวกท่านก็สะอาดแล้ว แต่ไม่ใช่ทุกคน” 11เพราะพระองค์ทรงทราบว่าใครจะทรยศพระองค์ พระองค์จึงตรัสว่า “พวกท่านไม่ได้สะอาดทุกคน” 12เมื่อพระองค์ทรงล้างเท้าให้พวกเขาเสร็จแล้ว ก็ทรงสวมฉลองพระองค์ชั้นนอก แล้วเสด็จกลับไปประทับที่โต๊ะ พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกท่านเข้าใจสิ่งที่เราทำกับพวกท่านไหม? 13พวกท่านเรียกเราว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกท่านพูดถูกแล้ว เพราะเราเป็นอย่างนั้นจริงๆ 14ดังนั้น ถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและอาจารย์ยังล้างเท้าให้พวกท่าน พวกท่านก็ควรล้างเท้าให้กันและกันด้วย
15เพราะเราได้วางแบบอย่างให้พวกท่านแล้ว เพื่อพวกท่านจะได้ทำเหมือนที่เราทำกับพวกท่าน1 16เราบอกความจริงกับพวกท่านว่า ทาสไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่านายของตน และผู้ที่ถูกส่งไปก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่าผู้ที่ส่งเขาไป1 17ถ้าพวกท่านรู้สิ่งเหล่านี้แล้ว และนำไปปฏิบัติ พวกท่านก็จะได้รับพร 18เราไม่ได้พูดถึงพวกท่านทุกคน เรารู้ว่าเราเลือกใครไว้ แต่เพื่อให้เป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า ‘คนที่กินขนมปังของเราได้ยกส้นเท้าใส่เรา’1 19ตั้งแต่นี้ไป เราบอกพวกท่านก่อนที่เรื่องนี้จะเกิดขึ้น เพื่อว่าเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว พวกท่านจะได้เชื่อว่าเราคือผู้นั้น 20เราบอกความจริงกับพวกท่านว่า คนที่ต้อนรับผู้ที่เราส่งไป ก็ต้อนรับเรา และคนที่ต้อนรับเรา ก็ต้อนรับผู้ที่ส่งเรามา”1 21เมื่อพระเยซูตรัสสิ่งเหล่านี้แล้ว พระองค์ก็ทรงว้าวุ่นพระทัย และทรงเป็นพยานว่า “เราบอกความจริงกับพวกท่านว่า จะมีคนหนึ่งในพวกท่านทรยศเรา”
22พวกสาวกจึงมองหน้ากันด้วยความสงสัยว่าพระองค์กำลังตรัสถึงใคร 23มีสาวกคนหนึ่งที่พระเยซูทรงรัก เอนตัวพิงอยู่ที่พระทรวงของพระเยซู 24ซีโมนเปโตรจึงพยักหน้าให้เขาทูลถามว่าคนที่พระองค์ตรัสถึงนั้นคือใคร 25สาวกคนนั้นจึงเอนตัวพิงพระทรวงของพระเยซูแล้วทูลถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนนั้นคือใคร?” 26พระเยซูตรัสตอบว่า “คือคนที่เราจะเอาขนมปังชิ้นนี้จุ่มน้ำจิ้มแล้วส่งให้” เมื่อพระองค์ทรงจุ่มขนมปังแล้ว ก็ทรงยื่นให้ยูดาส ลูกชายของซีโมน อิสคาริโอท 27หลังจากเขารับขนมปังชิ้นนั้น ซาตานก็เข้าไปในตัวเขา พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “สิ่งที่ท่านจะทำ ก็จงรีบทำเถิด”1 28ไม่มีใครที่ร่วมโต๊ะอยู่รู้ว่าทำไมพระองค์จึงตรัสกับเขาอย่างนั้น
29บางคนคิดว่าในเมื่อยูดาสเป็นคนเก็บกล่องเงิน พระเยซูคงบอกเขาว่า “ไปซื้อของที่เราต้องใช้ในงานเทศกาล” หรือบอกให้เขาเอาเงินไปแจกคนจน 30เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้ว เขาก็ออกไปทันที ตอนนั้นเป็นเวลากลางคืน 31เมื่อเขาออกไปแล้ว พระเยซูตรัสว่า “ตอนนี้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริแล้ว และพระเจ้าก็ทรงได้รับพระสิริผ่านทางบุตรมนุษย์ 32ถ้าพระเจ้าทรงได้รับพระสิริผ่านทางบุตรมนุษย์ พระเจ้าก็จะทรงให้บุตรมนุษย์ได้รับพระสิริในพระองค์เองด้วย และจะทรงให้เขาได้รับพระสิริในทันที 33ลูกเอ๋ย เราจะอยู่กับพวกท่านอีกเพียงพักเดียว พวกท่านจะตามหาเรา และเหมือนที่เราเคยบอกพวกยิวว่า ‘ที่ที่เราจะไปนั้น พวกท่านไปไม่ได้’ ตอนนี้เราก็ขอบอกพวกท่านอย่างนั้นด้วย1 34เราให้บัญญัติใหม่แก่พวกท่าน คือให้พวกท่านรักกันและกัน เรารักพวกท่านอย่างไร พวกท่านก็จงรักกันและกันอย่างนั้น1 35ถ้าพวกท่านรักกันและกัน ทุกคนก็จะรู้ว่าพวกท่านเป็นสาวกของเรา”
36ซีโมนเปโตรทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะเสด็จไปที่ไหน?” พระเยซูตรัสตอบว่า “ที่ที่เราจะไปนั้น ตอนนี้ท่านยังตามเราไปไม่ได้ แต่ภายหลังท่านจะตามไป” 37เปโตรทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมตอนนี้ข้าพระองค์ถึงตามพระองค์ไปไม่ได้? ข้าพระองค์ยอมสละชีวิตเพื่อพระองค์ได้” 38พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ท่านจะยอมสละชีวิตเพื่อเราหรือ? เราบอกความจริงกับท่านว่า ก่อนไก่ขัน ท่านจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง”