1“อย่าให้ใจของพวกท่านว้าวุ่นเลย จงเชื่อในพระเจ้า และจงเชื่อในเราด้วย1 2ในบ้านของพระบิดาของเรามีที่อยู่มากมาย ถ้าไม่มี เราคงบอกพวกท่านแล้ว เรากำลังไปเตรียมที่ไว้สำหรับพวกท่าน 3และถ้าเราไปเตรียมที่ไว้สำหรับพวกท่านแล้ว เราจะกลับมาอีก และจะรับพวกท่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหน พวกท่านก็จะได้อยู่ที่นั่นด้วย 4และพวกท่านรู้ทางที่เราจะไปนั้น” 5โธมัสทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเราไม่รู้ว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ไหน แล้วพวกเราจะรู้จักทางนั้นได้อย่างไร?” 6พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เราเป็นทางนั้น เป็นความจริง และเป็นชีวิต ไม่มีใครมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะมาทางเรา
7ถ้าพวกท่านรู้จักเรา พวกท่านก็คงจะรู้จักพระบิดาของเราด้วย ตั้งแต่นี้ไป พวกท่านก็รู้จักพระองค์และได้เห็นพระองค์แล้ว” 8ฟีลิปทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอโปรดสำแดงพระบิดาให้พวกเราเห็น แล้วพวกเราก็จะพอใจ” 9พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ฟีลิป เราอยู่กับพวกท่านมานานขนาดนี้แล้ว ท่านยังไม่รู้จักเราอีกหรือ? คนที่ได้เห็นเราก็เห็นพระบิดาแล้ว ท่านพูดได้อย่างไรว่า ‘ขอโปรดสำแดงพระบิดาให้พวกเราเห็น’? 10ท่านไม่เชื่อหรือว่าเราอยู่ในพระบิดา และพระบิดาอยู่ในเรา? คำที่เราพูดกับพวกท่านนั้น เราไม่ได้พูดตามใจชอบ แต่พระบิดาผู้ทรงสถิตอยู่ในเรา ทรงทำพระราชกิจของพระองค์ 11จงเชื่อเราเถิดว่าเราอยู่ในพระบิดา และพระบิดาอยู่ในเรา หรือมิฉะนั้นก็จงเชื่อเพราะสิ่งที่เราทำนั้นเถิด 12เราบอกความจริงกับพวกท่านว่า คนที่เชื่อในเราจะทำสิ่งที่เราทำด้วย และเขาจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีก เพราะเรากำลังจะไปหาพระบิดา
13และสิ่งใดที่พวกท่านขอในนามของเรา เราจะทำสิ่งนั้น เพื่อพระบิดาจะได้รับพระสิริผ่านทางพระบุตร 14ถ้าพวกท่านขอสิ่งใดจากเราในนามของเรา เราจะทำสิ่งนั้น 15ถ้าพวกท่านรักเรา พวกท่านก็จะทำตามคำสั่งของเรา 16และเราจะทูลขอพระบิดา แล้วพระองค์จะประทานผู้ช่วยอีกผู้หนึ่งให้พวกท่าน เพื่อพระองค์จะได้อยู่กับพวกท่านตลอดไป 17คือพระวิญญาณแห่งความจริง ซึ่งโลกรับไว้ไม่ได้ เพราะโลกมองไม่เห็นและไม่รู้จักพระองค์ แต่พวกท่านรู้จักพระองค์ เพราะพระองค์ประทับอยู่กับพวกท่านและจะอยู่ในพวกท่าน 18เราจะไม่ทิ้งพวกท่านให้เป็นเด็กกำพร้า เราจะมาหาพวกท่าน
19อีกไม่นานโลกก็จะไม่เห็นเราอีก แต่พวกท่านจะเห็นเรา เพราะเรามีชีวิตอยู่ พวกท่านก็จะมีชีวิตอยู่ด้วย 20ในวันนั้นพวกท่านจะรู้ว่าเราอยู่ในพระบิดาของเรา และพวกท่านอยู่ในเรา และเราอยู่ในพวกท่าน 21คนที่มีคำสั่งของเราและทำตาม คนนั้นแหละคือคนที่รักเรา คนที่รักเราจะได้รับความรักจากพระบิดาของเรา และเราก็จะรักเขาและจะสำแดงตัวเราให้เขารู้จัก” 22ยูดาส (ไม่ใช่อิสคาริโอท) ทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เกิดอะไรขึ้นหรือ พระองค์ถึงจะสำแดงพระองค์เองแก่พวกเรา แต่ไม่สำแดงแก่โลก?” 23พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าใครรักเรา เขาจะทำตามคำของเรา พระบิดาของเราจะทรงรักเขา แล้วเราทั้งสองจะมาหาเขาและจะอยู่กับเขา 24คนที่ไม่รักเราก็ไม่ทำตามคำของเรา และคำที่พวกท่านได้ยินนี้ไม่ใช่คำของเราเอง แต่เป็นของพระบิดาผู้ทรงใช้เรามา
25“เราได้บอกสิ่งเหล่านี้กับพวกท่านขณะที่เรายังอยู่กับพวกท่าน 26แต่ผู้ช่วยคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ ที่พระบิดาจะทรงใช้มาในนามของเรานั้น จะทรงสอนพวกท่านทุกสิ่ง และจะทำให้พวกท่านระลึกถึงทุกสิ่งที่เราได้บอกพวกท่านไว้ 27เรามอบสันติสุขไว้ให้พวกท่าน สันติสุขของเรานั้นเราให้แก่พวกท่าน เราไม่ได้ให้แบบที่โลกให้ อย่าให้ใจของพวกท่านว้าวุ่นและอย่ากลัวเลย 28พวกท่านได้ยินเราบอกแล้วว่า ‘เรากำลังจะจากไป และเราจะกลับมาหาพวกท่าน’ ถ้าพวกท่านรักเรา พวกท่านก็คงจะยินดีที่เรากำลังจะไปหาพระบิดา เพราะพระบิดาทรงยิ่งใหญ่กว่าเรา 29และตอนนี้เราได้บอกพวกท่านก่อนที่มันจะเกิดขึ้น เพื่อว่าเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว พวกท่านจะได้เชื่อ 30เราจะไม่พูดกับพวกท่านมากนักอีกแล้ว เพราะผู้ครอบครองโลกนี้กำลังมา และเขาไม่มีอำนาจอะไรเหนือเราเลย
31แต่เพื่อให้โลกรู้ว่าเรารักพระบิดา และเราก็ทำตามที่พระบิดาทรงสั่งเราไว้ ลุกขึ้นเถิด ให้พวกเราไปจากที่นี่กัน”