1จงยอมรับคนที่อ่อนแอในความเชื่อ แต่ไม่ใช่เพื่อถกเถียงกันเรื่องความคิดเห็น 2คนหนึ่งมีความเชื่อว่าจะกินได้ทุกอย่าง แต่คนที่อ่อนแอก็กินแต่ผัก 3อย่าให้คนที่กินดูถูกคนที่ไม่กิน และอย่าให้คนที่ไม่กินตัดสินคนที่กิน เพราะพระเจ้าทรงยอมรับเขาแล้ว 4ท่านเป็นใครถึงไปตัดสินผู้รับใช้ของคนอื่น? เขาจะยืนหยัดหรือล้มลงก็ขึ้นอยู่กับนายของเขาเอง ใช่แล้ว เขาจะยืนหยัดได้ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีฤทธิ์อำนาจที่จะทำให้เขายืนหยัดได้
5คนหนึ่งถือว่าวันหนึ่งสำคัญกว่าอีกวันหนึ่ง แต่อีกคนหนึ่งถือว่าทุกวันสำคัญเท่ากัน ให้แต่ละคนมั่นใจอย่างเต็มที่ในความคิดของตนเอง 6คนที่ถือรักษาวันใด ก็ถือรักษาเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า คนที่กิน ก็กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะเขาขอบพระคุณพระเจ้า และคนที่ไม่กิน ก็ไม่กินเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า และเขาก็ขอบพระคุณพระเจ้า1 7เพราะไม่มีใครในพวกเราที่มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และไม่มีใครตายเพื่อตัวเอง 8เพราะถ้าเรามีชีวิตอยู่ เราก็มีชีวิตอยู่เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า หรือถ้าเราตาย เราก็ตายเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ดังนั้น ไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่หรือตาย เราก็เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า
9เพราะเหตุนี้เอง พระคริสต์จึงสิ้นพระชนม์และกลับมีชีวิตอีกครั้ง เพื่อพระองค์จะได้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทั้งคนตายและคนเป็น 10แต่ท่านล่ะ ทำไมถึงตัดสินพี่น้องของท่าน? หรือทำไมท่านถึงดูถูกพี่น้องของท่าน? เพราะเราทุกคนจะต้องยืนอยู่หน้าบัลลังก์พิพากษาของพระเจ้า1 11เพราะมีเขียนไว้ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ‘เรามีชีวิตอยู่ตราบใด ทุกหัวเข่าจะต้องคุกกราบลงต่อเรา และทุกลิ้นจะยอมรับสารภาพต่อพระเจ้า’”3 12ดังนั้น เราแต่ละคนจะต้องรายงานเรื่องของตัวเองต่อพระเจ้า
13เพราะฉะนั้น อย่าให้เราตัดสินกันและกันอีกต่อไป แต่จงตัดสินใจแบบนี้ดีกว่า คือจะไม่วางสิ่งกีดขวางหรือสิ่งที่ทำให้พี่น้องสะดุดล้ม 14ข้าพเจ้ารู้และเชื่อมั่นในองค์พระเยซูเจ้าว่า ไม่มีสิ่งใดที่เป็นมลทินในตัวของมันเอง ยกเว้นสำหรับคนที่คิดว่าสิ่งนั้นเป็นมลทิน สิ่งนั้นก็เป็นมลทินสำหรับเขา 15ถ้าพี่น้องของท่านต้องเสียใจเพราะอาหารที่ท่านกิน ท่านก็ไม่ได้ดำเนินชีวิตตามความรักอีกต่อไป อย่าให้อาหารของท่านไปทำลายคนที่พระคริสต์สิ้นพระชนม์เพื่อเขาเลย 16ดังนั้น อย่าให้สิ่งดีของพวกท่านถูกกล่าวร้ายได้
17เพราะแผ่นดินของพระเจ้าไม่ใช่เรื่องของการกินและการดื่ม แต่เป็นความชอบธรรม สันติสุข และความยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์ 18เพราะคนที่รับใช้พระคริสต์ในเรื่องเหล่านี้ ก็เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าและเป็นที่ยอมรับของมนุษย์ 19ดังนั้น ให้เรามุ่งทำสิ่งที่นำไปสู่สันติสุข และสิ่งที่ช่วยเสริมสร้างกันและกัน 20อย่าทำลายงานของพระเจ้าเพียงเพราะเรื่องอาหารเลย อาหารทุกอย่างนั้นสะอาดก็จริง แต่จะเป็นผลร้ายสำหรับคนที่กินแล้วทำให้คนอื่นสะดุด
21เป็นการดีที่จะไม่กินเนื้อสัตว์ ไม่ดื่มเหล้าองุ่น หรือไม่ทำสิ่งใดที่ทำให้พี่น้องของท่านสะดุดล้ม 22ความเชื่อที่ท่านมีนั้น จงเก็บไว้กับตัวท่านเองต่อหน้าพระเจ้า คนที่ไม่ต้องกล่าวโทษตัวเองในสิ่งที่เขาเห็นชอบแล้ว ก็เป็นสุข 23แต่คนที่มีความสงสัย ถ้าเขากิน เขาก็ถูกตัดสินลงโทษ เพราะเขาไม่ได้กินด้วยความเชื่อ และสิ่งใดที่ไม่ได้มาจากความเชื่อ สิ่งนั้นก็เป็นบาป