1ผมจึงขอถามว่า พระเจ้าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์หรือ? ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน! เพราะผมเองก็เป็นคนอิสราเอล เป็นลูกหลานของอับราฮัม และมาจากเผ่าเบนยามิน1 2พระเจ้าไม่ได้ทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์ที่ทรงเลือกไว้ล่วงหน้า พวกคุณไม่รู้หรือว่าพระคัมภีร์พูดถึงเอลียาห์ว่าอย่างไร? ตอนที่เขาร้องเรียนต่อพระเจ้าเรื่องคนอิสราเอลว่า 3“องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ และทำลายแท่นบูชาของพระองค์ทิ้ง เหลือผมอยู่คนเดียว และพวกเขากำลังตามล่าเอาชีวิตผม”2 4แต่พระเจ้าทรงตอบเขาว่าอย่างไร? “เราได้เหลือคนเจ็ดพันคนไว้สำหรับเรา ซึ่งเป็นคนที่ไม่เคยกราบไหว้พระบาอัล”1 5ในยุคนี้ก็เหมือนกัน ยังมีคนกลุ่มหนึ่งเหลืออยู่ตามที่พระเจ้าทรงเลือกไว้โดยพระคุณ 6และถ้าเป็นเพราะพระคุณ ก็ไม่ได้มาจากความดีที่ทำอีกต่อไป ไม่อย่างนั้นพระคุณก็จะไม่ใช่พระคุณอีกต่อไป
7ถ้าอย่างนั้นจะว่าอย่างไร? สิ่งที่คนอิสราเอลแสวงหานั้น พวกเขาไม่ได้รับ แต่คนที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ได้รับ ส่วนคนที่เหลือก็มีใจแข็งกระด้างไป 8ตามที่มีเขียนไว้ว่า “พระเจ้าทรงให้พวกเขามีวิญญาณที่มึนตึง ให้มีตาที่มองไม่เห็น และมีหูที่ไม่ได้ยิน จนถึงทุกวันนี้”1 9และดาวิดพูดว่า “ขอให้งานเลี้ยงของพวกเขากลายเป็นกับดัก เป็นแร้ว เป็นสิ่งที่ทำให้สะดุด และเป็นการลงโทษพวกเขา1 10ขอให้ตาของเขามืดมัวเพื่อจะมองไม่เห็น และให้หลังของเขาค่อมอยู่ตลอดไป”1 11ผมจึงขอถามว่า พวกเขาสะดุดจนล้มลงอย่างลุกไม่ขึ้นเลยหรือ? ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน! แต่เพราะการล้มลงของพวกเขา ความรอดจึงมาถึงคนต่างชาติ เพื่อทำให้คนอิสราเอลอิจฉา 12ถ้าการล้มลงของพวกเขานำความบริบูรณ์มาให้โลก และความสูญเสียของพวกเขานำความบริบูรณ์มาให้คนต่างชาติ แล้วถ้าพวกเขากลับมาอย่างครบถ้วน จะยิ่งนำความบริบูรณ์มาให้มากขนาดไหน!
13ผมกำลังพูดกับพวกคุณที่เป็นคนต่างชาติ ในเมื่อผมเป็นอัครทูตที่ไปหาคนต่างชาติ ผมก็ภูมิใจในงานรับใช้ของผม 14เพื่อว่าผมอาจจะทำให้พี่น้องร่วมชาติของผมอิจฉา และช่วยบางคนในพวกเขาให้ได้รับความรอด 15เพราะถ้าการที่พระเจ้าทรงปฏิเสธพวกเขา ทำให้โลกได้คืนดีกับพระองค์ แล้วการที่พระเจ้าทรงรับพวกเขากลับมา จะเป็นอะไรไปได้นอกจากชีวิตที่ฟื้นจากความตาย? 16ถ้าแป้งก้อนแรกบริสุทธิ์ แป้งทั้งก้อนก็บริสุทธิ์ด้วย ถ้าต้นตอของรากบริสุทธิ์ กิ่งก้านก็บริสุทธิ์ด้วย 17แต่ถ้ากิ่งบางกิ่งถูกหักออกไป และคุณซึ่งเป็นกิ่งมะกอกป่าถูกนำมาต่อเข้าแทนที่กิ่งเหล่านั้น และได้รับน้ำเลี้ยงที่อุดมสมบูรณ์จากรากของต้นมะกอก 18ก็อย่าไปโอ้อวดข่มกิ่งเหล่านั้น แต่ถ้าคุณจะโอ้อวด ก็จงจำไว้ว่าคุณไม่ได้เป็นคนหล่อเลี้ยงราก แต่รากต่างหากที่หล่อเลี้ยงคุณ
19แล้วคุณอาจจะพูดว่า “กิ่งพวกนั้นถูกหักออกไป เพื่อให้ฉันถูกนำมาต่อเข้าแทนที่” 20ถูกต้องแล้ว พวกเขาถูกหักออกไปเพราะไม่มีความเชื่อ ส่วนคุณยืนหยัดอยู่ได้ก็เพราะความเชื่อ ดังนั้นอย่าหยิ่งยโสเลย แต่จงเกรงกลัวดีกว่า 21เพราะถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นกิ่งเดิมตามธรรมชาติ พระองค์ก็จะไม่ทรงละเว้นคุณเหมือนกัน 22ดังนั้น จงดูความใจดีและความเด็ดขาดของพระเจ้า พระองค์ทรงเด็ดขาดกับคนที่ล้มลง แต่ทรงใจดีกับคุณ ถ้าคุณยังคงอยู่ในความใจดีของพระองค์ต่อไป ไม่อย่างนั้นคุณเองก็จะถูกตัดทิ้งเหมือนกัน 23ส่วนพวกเขา ถ้าไม่จมอยู่กับความไม่เชื่อต่อไป ก็จะถูกนำมาต่อเข้าใหม่ เพราะพระเจ้าทรงสามารถนำพวกเขามาต่อเข้าใหม่ได้ 24เพราะถ้าคุณถูกตัดออกจากต้นมะกอกป่าตามธรรมชาติ และถูกนำมาต่อเข้ากับต้นมะกอกพันธุ์ดีซึ่งผิดธรรมชาติ แล้วกิ่งเดิมตามธรรมชาติเหล่านี้ จะถูกนำมาต่อเข้ากับต้นมะกอกของพวกเขาง่ายกว่านั้นสักแค่ไหน
25พี่น้องครับ ผมไม่อยากให้พวกคุณไม่รู้ถึงความล้ำลึกนี้ เพื่อพวกคุณจะได้ไม่อวดฉลาด นั่นคือคนอิสราเอลบางส่วนมีใจแข็งกระด้างไป จนกว่าคนต่างชาติจะเข้ามาครบจำนวน 26และด้วยวิธีนี้ คนอิสราเอลทั้งหมดก็จะได้รับความรอด ตามที่มีเขียนไว้ว่า “ผู้ช่วยให้รอดจะมาจากศิโยน พระองค์จะทรงขจัดความอธรรมไปจากยาโคบ1 27และนี่คือพันธสัญญาของเรากับพวกเขา เมื่อเราลบล้างบาปของพวกเขา”1 28ในเรื่องข่าวประเสริฐ พวกเขาเป็นศัตรูกับพระเจ้าก็เพื่อประโยชน์ของพวกคุณ แต่ในเรื่องการทรงเลือก พวกเขาเป็นที่รักของพระเจ้าเพราะเห็นแก่บรรพบุรุษของพวกเขา 29เพราะของประทานและการทรงเรียกของพระเจ้านั้นไม่มีวันเปลี่ยนแปลง 30เพราะเมื่อก่อนพวกคุณเคยไม่เชื่อฟังพระเจ้า แต่ตอนนี้พวกคุณได้รับพระเมตตาเพราะความไม่เชื่อฟังของพวกเขา
31ในทำนองเดียวกัน ตอนนี้พวกเขาก็ไม่เชื่อฟัง เพื่อว่าโดยพระเมตตาที่พวกคุณได้รับ พวกเขาก็จะได้รับพระเมตตาด้วยเหมือนกัน 32เพราะพระเจ้าทรงขังทุกคนไว้ในความไม่เชื่อฟัง เพื่อพระองค์จะได้ทรงเมตตาทุกคน 33โอ้ ความอุดมสมบูรณ์ สติปัญญา และความรู้ของพระเจ้านั้นล้ำลึกจริงๆ! คำตัดสินของพระองค์นั้นเหลือจะหยั่งรู้ และทางของพระองค์ก็เกินกว่าจะสืบเสาะได้!1 34“เพราะใครเล่าจะรู้พระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า? หรือใครเล่าจะเป็นที่ปรึกษาของพระองค์ได้?”2 35“หรือใครเล่าเคยให้อะไรพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะต้องตอบแทนเขา?”1 36เพราะทุกสิ่งล้วนมาจากพระองค์ โดยพระองค์ และเพื่อพระองค์ ขอพระสิริจงมีแด่พระองค์ตลอดไป! อาเมน1