1พี่น้องทั้งหลาย ความปรารถนาในใจของผมและคำอธิษฐานที่ผมทูลขอต่อพระเจ้าเพื่อชาวอิสราเอล คือขอให้พวกเขาได้รับความรอด 2เพราะผมเป็นพยานให้พวกเขาได้ว่า พวกเขามีความกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้า แต่ไม่ได้มาจากความรู้ที่ถูกต้อง 3เพราะพวกเขาไม่รู้จักความชอบธรรมของพระเจ้า และพยายามสร้างความชอบธรรมของตัวเองขึ้นมา พวกเขาจึงไม่ยอมอยู่ใต้ความชอบธรรมของพระเจ้า 4เพราะพระคริสต์ทรงทำให้ธรรมบัญญัติสำเร็จสมบูรณ์ เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความชอบธรรม1
5เพราะโมเสสเขียนถึงความชอบธรรมที่มาจากธรรมบัญญัติไว้ว่า “คนที่ทำตามธรรมบัญญัติจะมีชีวิตอยู่โดยธรรมบัญญัตินั้น”1 6แต่ความชอบธรรมที่มาจากความเชื่อกล่าวอย่างนี้ว่า “อย่าพูดในใจของคุณว่า ‘ใครจะขึ้นไปบนสวรรค์?’ (นั่นคือเพื่อเชิญพระคริสต์ลงมา) 7หรือ ‘ใครจะลงไปในบาดาล?’ (นั่นคือเพื่อเชิญพระคริสต์ขึ้นมาจากความตาย)” 8แล้วพระคัมภีร์ว่าอย่างไร? “ถ้อยคำนั้นอยู่ใกล้คุณ อยู่ในปากของคุณและอยู่ในใจของคุณ” นั่นคือถ้อยคำแห่งความเชื่อที่เราประกาศอยู่1
9คือถ้าคุณยอมรับด้วยปากของคุณว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในใจของคุณว่าพระเจ้าทรงให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย คุณก็จะได้รับความรอด 10เพราะคนเราเชื่อด้วยใจจึงได้รับความชอบธรรม และยอมรับด้วยปากจึงได้รับความรอด 11เพราะพระคัมภีร์บอกว่า “ทุกคนที่เชื่อในพระองค์จะไม่ผิดหวัง”1 12เพราะไม่ว่าจะเป็นคนยิวหรือคนกรีกก็ไม่ต่างกัน เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกันทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของทุกคน และทรงประทานอย่างบริบูรณ์แก่ทุกคนที่ร้องเรียกพระองค์
13เพราะ “ทุกคนที่ร้องเรียกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับความรอด”1 14แล้วพวกเขาจะร้องเรียกพระองค์ได้อย่างไรถ้ายังไม่เชื่อในพระองค์? พวกเขาจะเชื่อในพระองค์ได้อย่างไรถ้ายังไม่เคยได้ยินเรื่องของพระองค์? พวกเขาจะได้ยินได้อย่างไรถ้าไม่มีคนไปประกาศ? 15และพวกเขาจะไปประกาศได้อย่างไรถ้าไม่มีใครส่งไป? ตามที่มีเขียนไว้ว่า “เท้าของคนที่นำข่าวประเสริฐเรื่องสิ่งดีๆ มาให้นั้น ช่างงดงามจริงๆ!”1 16แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ยอมเชื่อฟังข่าวประเสริฐนั้น เพราะอิสยาห์บอกว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครเล่าที่เชื่อสิ่งที่เราประกาศ?”1
17ดังนั้น ความเชื่อจึงมาจากการได้ยิน และการได้ยินก็มาจากถ้อยคำของพระคริสต์ 18แต่ผมขอถามว่า พวกเขาไม่ได้ยินหรือ? ได้ยินแน่นอน เพราะ “เสียงของพวกเขากระจายไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของพวกเขาไปถึงสุดปลายโลก”1 19แต่ผมขอถามอีกว่า อิสราเอลไม่รู้หรือ? ก่อนอื่น โมเสสบอกว่า “เราจะทำให้พวกเจ้าอิจฉาคนที่ไม่ใช่ชนชาติ เราจะทำให้พวกเจ้าโกรธชนชาติที่ไม่มีความเข้าใจ”1 20แล้วอิสยาห์ก็กล้าพูดอย่างชัดเจนว่า “คนที่ไม่ได้ตามหาเราก็พบเรา เราปรากฏให้คนที่ไม่ได้ถามหาเราเห็น”1
21แต่เกี่ยวกับอิสราเอล ท่านบอกว่า “เรายื่นมือออกตลอดทั้งวัน เพื่อรับชนชาติที่ดื้อรั้นและชอบต่อต้าน”1