1เมื่อพระเยซูประสูติที่เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในสมัยของกษัตริย์เฮโรด มีพวกนักปราชญ์จากทิศตะวันออกเดินทางมาที่กรุงเยรูซาเล็ม 2พวกเขาถามว่า “กษัตริย์ของชาวยิวที่เพิ่งประสูติอยู่ที่ไหน เพราะเราเห็นดาวของพระองค์ทางทิศตะวันออก จึงมาเพื่อจะนมัสการพระองค์” 3เมื่อกษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ว้าวุ่นใจ และคนทั้งกรุงเยรูซาเล็มก็ว้าวุ่นใจไปกับเขาด้วย 4เขาจึงเรียกประชุมพวกมหาปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ทั้งหมดของประชาชน แล้วถามพวกเขาว่าพระคริสต์จะประสูติที่ไหน
5พวกเขาตอบว่า “ที่เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะผู้เผยพระวจนะได้เขียนไว้ว่า 6‘เบธเลเฮมในแผ่นดินยูดาห์เอ๋ย เจ้าไม่ได้เป็นเมืองเล็กน้อยที่สุดในหมู่ผู้ปกครองของยูดาห์เลย เพราะผู้ปกครองคนหนึ่งจะออกมาจากเจ้า ซึ่งจะเป็นผู้เลี้ยงดูอิสราเอลประชากรของเรา’”1 7แล้วเฮโรดก็แอบเรียกพวกนักปราชญ์มาพบ และซักถามพวกเขาอย่างละเอียดว่าดาวนั้นปรากฏขึ้นเมื่อไร 8จากนั้นเขาส่งพวกนักปราชญ์ไปที่เมืองเบธเลเฮมและสั่งว่า “จงไปค้นหาเด็กคนนั้นอย่างละเอียด เมื่อพบแล้วให้กลับมาบอกเรา เพื่อเราจะได้ไปนมัสการเขาด้วย”
9เมื่อพวกเขาฟังคำของกษัตริย์แล้วก็ออกเดินทาง และดาวที่พวกเขาเห็นทางทิศตะวันออกนั้นก็นำหน้าพวกเขาไป จนกระทั่งมาหยุดอยู่เหนือสถานที่ที่เด็กนั้นอยู่ 10เมื่อพวกเขาเห็นดาวดวงนั้น พวกเขาก็ดีใจอย่างยิ่ง 11เมื่อเข้าไปในบ้าน พวกเขาก็เห็นเด็กนั้นกับมารีย์ผู้เป็นมารดา จึงคุกเข่าลงนมัสการพระองค์ แล้วเปิดหีบสมบัติของตน นำของขวัญมาถวายพระองค์ คือทองคำ กำยาน และมดยอบ 12และเมื่อได้รับคำเตือนจากพระเจ้าในความฝันไม่ให้กลับไปหาเฮโรด พวกเขาจึงเดินทางกลับประเทศของตนโดยใช้เส้นทางอื่น
13เมื่อพวกนักปราชญ์จากไปแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่โยเซฟในความฝันและบอกว่า “จงลุกขึ้น พาเด็กและมารดาหนีไปที่ประเทศอียิปต์ และอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะบอกเจ้า เพราะเฮโรดกำลังจะตามหาเด็กคนนี้เพื่อฆ่าทิ้ง”1 14โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กและมารดาออกเดินทางไปประเทศอียิปต์ในเวลากลางคืน 15และอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเฮโรดสิ้นชีวิต เพื่อให้เป็นจริงตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสผ่านทางผู้เผยพระวจนะว่า “เราได้เรียกบุตรของเราออกมาจากอียิปต์”1 16เมื่อเฮโรดเห็นว่าตนเองถูกพวกนักปราชญ์หลอก เขาก็โกรธจัด จึงสั่งคนไปฆ่าเด็กผู้ชายทุกคนในเมืองเบธเลเฮมและในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด ที่มีอายุตั้งแต่สองขวบลงมา ตามเวลาที่เขาได้ซักถามอย่างละเอียดจากพวกนักปราชญ์
17แล้วเหตุการณ์ก็เป็นจริงตามที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้ว่า 18“มีเสียงดังขึ้นในเมืองรามาห์ เป็นเสียงร้องไห้และคร่ำครวญอย่างมาก ราเชลร้องไห้อาลัยลูกๆ ของนาง และไม่ยอมรับคำปลอบโยน เพราะพวกเขาไม่มีชีวิตอยู่แล้ว”1 19เมื่อเฮโรดสิ้นชีวิตแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏแก่โยเซฟในความฝันที่ประเทศอียิปต์ และบอกว่า 20“จงลุกขึ้น พาเด็กและมารดากลับไปที่แผ่นดินอิสราเอล เพราะคนที่พยายามจะเอาชีวิตของเด็กนั้นตายแล้ว”
21โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กและมารดาเดินทางกลับมาที่แผ่นดินอิสราเอล 22แต่เมื่อเขาได้ยินว่าอารเคลาอัสขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองแคว้นยูเดียแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา เขาก็กลัวที่จะไปที่นั่น และเมื่อได้รับคำเตือนจากพระเจ้าในความฝัน เขาจึงเลี่ยงไปที่แคว้นกาลิลี 23แล้วไปอาศัยอยู่ในเมืองที่ชื่อว่านาซาเร็ธ เพื่อให้เป็นจริงตามที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้ว่า “เขาจะถูกเรียกว่าชาวนาซาเร็ธ”1