พายุกลางทะเลสาบ

เย็นวันหนึ่ง หลังจากพระเยซูสอนผู้คนมาทั้งวัน พระองค์บอกเพื่อน ๆ ของพระองค์ว่า "ไปฝั่งโน้นกันเถอะ" ทุกคนจึงลงเรือลำเล็ก แล้วแล่นออกไปกลางทะเลสาบ

พระเยซูเหนื่อยมาก พระองค์เดินไปที่ท้ายเรือ หนุนหมอนแล้วหลับไป ท้องฟ้ายังสงบ น้ำก็นิ่งเหมือนกระจก

ไม่นานนัก ลมก็เริ่มพัดแรงขึ้น เมฆดำลอยมาบังดวงดาว คลื่นยกตัวสูงขึ้นเรื่อย ๆ แล้วซัดเข้ามาในเรือ ซ่า! ซ่า! น้ำเริ่มท่วมพื้นเรือ

เพื่อน ๆ ของพระเยซูหลายคนเป็นชาวประมง พวกเขาเคยเจอลมมาก่อน แต่คืนนี้พวกเขากลัวจริง ๆ พวกเขารีบไปปลุกพระเยซู "พระอาจารย์ ไม่ห่วงพวกเราบ้างเหรอ พวกเรากำลังจะแย่แล้ว!"

พระเยซูลุกขึ้นยืน แล้วพูดกับลมและทะเลว่า "จงสงบเงียบ"

ทันใดนั้น ลมก็หยุด คลื่นก็ราบ ทะเลสาบกลับมาเงียบสนิท เหมือนไม่เคยมีพายุมาก่อน

พระเยซูหันมาถามเพื่อน ๆ อย่างอ่อนโยนว่า ทำไมถึงกลัวนัก พระองค์อยากให้พวกเขาวางใจพระองค์ พวกเขามองหน้ากันแล้วกระซิบว่า "ท่านเป็นใครกันนะ ขนาดลมกับทะเลยังเชื่อฟัง"

คืนนี้ ถ้าหนูได้ยินเสียงลมหรือฟ้าร้อง หรือมีเรื่องที่ทำให้กลัว หนูบอกพระเยซูได้เลย พระองค์ไม่เคยทิ้งเรา และพระองค์ยิ่งใหญ่กว่าพายุทุกลูก