ผู้เลี้ยงที่ไม่ปล่อยมือ
เริ่มจากพระคำหนึ่งตอน
ให้ความหวังค่อย ๆ เติมเต็มหัวใจ
1เพลงสดุดีของดาวิด พระยาห์เวห์ทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดุจเลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าจะไม่ขัดสน 2พระองค์ทรงทำให้ข้าพเจ้านอนลงที่ทุ่งหญ้าเขียวสด พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปริมน้ำแดนสงบ 3พระองค์ทรงคืนความสดชื่นแก่ชีวิตข้าพเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปในทางชอบธรรม เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ 4แม้ข้าพระองค์จะเดินฝ่าหุบเขาเงามัจจุราช ข้าพระองค์ไม่กลัวอันตรายใดๆ เพราะพระองค์สถิตกับข้าพระองค์ คทาและธารพระกรของพระองค์ปลอบโยนข้าพระองค์ 5พระองค์ทรงจัดเตรียมโต๊ะอาหารให้ข้าพระองค์ ต่อหน้าต่อตาคู่อริของข้าพระองค์ พระองค์ทรงเจิมศีรษะข้าพระองค์ด้วยน้ำมัน ถ้วยของข้าพระองค์ก็ล้นอยู่ 6แน่ทีเดียวที่ความดีและความรักมั่นคงจะติดตามข้าพเจ้าไป ตลอดวันคืนแห่งชีวิตของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะอยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์สืบไปเป็นนิตย์
ข้อคิดวันนี้
ดาวิดเคยเป็นคนเลี้ยงแกะ เขารู้ดีว่าแกะไม่มีทางดูแลตัวเองได้ ต้องมีคนพาไปหาหญ้า หาน้ำ และคอยปกป้อง เมื่อเขาเขียนว่า "พระยาห์เวห์ทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดุจเลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าจะไม่ขัดสน" จึงเป็นคำยอมรับว่าเราต้องพึ่งพระเจ้ามากแค่ไหน
สดุดีบทนี้ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่มีหุบเขามืด แต่สัญญาว่าเราจะไม่ต้องเดินผ่านมันคนเดียว "เพราะพระองค์สถิตกับข้าพระองค์" วันนี้ไม่ว่าคุณอยู่ในทุ่งหญ้าเขียวสดหรือในหุบเขาที่มองไม่เห็นทาง ผู้เลี้ยงคนเดิมยังเดินอยู่ข้าง ๆ คุณ
ลองคิดดู
ตอนนี้ชีวิตของคุณเหมือน "ทุ่งหญ้าเขียวสด" หรือ "หุบเขาเงามัจจุราช" มากกว่ากัน และคุณอยากบอกอะไรกับผู้เลี้ยงของคุณ?
คำอธิษฐาน
พระบิดา ขอบคุณที่พระองค์ทรงเป็นผู้เลี้ยงของข้าพระองค์ ในวันที่สดใสขอให้ข้าพระองค์ไม่ลืมพระองค์ และในวันที่มืดมน ขอให้ข้าพระองค์รู้ว่าพระองค์อยู่ที่นั่นด้วย ในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน
เก็บสิ่งที่ได้รับในวันนี้
กลับมาอ่าน และมองเห็นการเติบโตของคุณ
บันทึกข้อคิด
เห็นได้เฉพาะคุณเท่านั้น