1ผมเห็นเมื่อองค์ลูกแกะทรงแกะตราดวงหนึ่งในเจ็ดดวงนั้น แล้วผมก็ได้ยินสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งในสี่ตนพูดด้วยเสียงเหมือนฟ้าร้องว่า “มาเถิด” 2ผมมองดู ก็เห็นม้าสีขาวตัวหนึ่ง คนที่ขี่ม้าตัวนี้ถือธนู เขาได้รับมงกุฎ แล้วเขาก็ออกไปอย่างผู้มีชัย และเพื่อจะคว้าชัยชนะ1 3เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สอง ผมก็ได้ยินสิ่งมีชีวิตตนที่สองพูดว่า “มาเถิด” 4แล้วม้าอีกตัวหนึ่งก็ออกมา เป็นม้าสีแดง คนที่ขี่ม้าตัวนี้ได้รับอำนาจที่จะเอาสันติภาพไปจากโลก เพื่อให้ผู้คนฆ่าฟันกันเอง และเขาได้รับดาบเล่มใหญ่1
5เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สาม ผมก็ได้ยินสิ่งมีชีวิตตนที่สามพูดว่า “มาเถิด” ผมมองดู ก็เห็นม้าสีดำตัวหนึ่ง คนที่ขี่ม้าตัวนี้ถือตราชูอยู่ในมือ1 6แล้วผมก็ได้ยินเสียงเหมือนกับเสียงที่ดังมาจากท่ามกลางสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ตนนั้นพูดว่า “ข้าวสาลีหนึ่งลิตรราคาหนึ่งเดนาริอัน และข้าวบาร์เลย์สามลิตรราคาหนึ่งเดนาริอัน แต่อย่าทำอันตรายต่อน้ำมันและน้ำองุ่น”1 7เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่สี่ ผมก็ได้ยินเสียงของสิ่งมีชีวิตตนที่สี่พูดว่า “มาเถิด” 8ผมมองดู ก็เห็นม้าสีซีดตัวหนึ่ง คนที่ขี่ม้าตัวนี้มีชื่อว่าความตาย และแดนคนตายก็ตามเขามา พวกเขาได้รับสิทธิอำนาจเหนือหนึ่งในสี่ของโลก เพื่อจะฆ่าคนด้วยดาบ ด้วยความอดอยาก ด้วยความตาย และด้วยสัตว์ร้ายบนโลก1
9เมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่ห้า ผมก็เห็นวิญญาณของคนที่ถูกฆ่าอยู่ใต้แท่นบูชา พวกเขาถูกฆ่าเพราะพระวจนะของพระเจ้าและเพราะคำพยานที่พวกเขามี 10พวกเขาร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่องค์เจ้านายผู้บริสุทธิ์และสัตย์จริง อีกนานเท่าไรพระองค์ถึงจะทรงพิพากษาและแก้แค้นให้กับเลือดของเราจากคนที่อาศัยอยู่บนโลก?” 11แล้วพวกเขาแต่ละคนก็ได้รับเสื้อคลุมยาวสีขาว และมีคำบอกพวกเขาให้พักต่อไปอีกสักหน่อย จนกว่าเพื่อนผู้รับใช้และพี่น้องของพวกเขาที่จะถูกฆ่าเหมือนอย่างพวกเขา จะมีจำนวนครบถ้วน 12ผมเห็นเมื่อพระองค์ทรงแกะตราดวงที่หก ก็เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ดวงอาทิตย์กลายเป็นสีดำเหมือนผ้ากระสอบที่ทำจากขนสัตว์ และดวงจันทร์ทั้งดวงก็กลายเป็นสีแดงเหมือนเลือด3
13ดวงดาวในท้องฟ้าก็ตกลงมาบนโลก เหมือนต้นมะเดื่อที่ร่วงผลดิบเมื่อถูกลมพายุพัดอย่างแรง 14ท้องฟ้าก็หายไปเหมือนกับม้วนหนังสือที่ถูกม้วนเก็บ ภูเขาทุกลูกและเกาะทุกเกาะก็ถูกเคลื่อนย้ายไปจากที่เดิม2 15บรรดากษัตริย์บนโลก พวกเจ้านาย พวกผู้บังคับบัญชา พวกคนรวย พวกคนมีอำนาจ และทุกคนทั้งที่เป็นทาสและเป็นไท ต่างก็ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำและซอกหินตามภูเขา1 16พวกเขาร้องบอกกับภูเขาและโขดหินว่า “ถล่มลงมาทับพวกเราเถิด และซ่อนพวกเราไว้ให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ผู้ประทับบนพระที่นั่ง และให้พ้นจากพระพิโรธขององค์ลูกแกะ1
17เพราะวันยิ่งใหญ่แห่งพระพิโรธของทั้งสองพระองค์มาถึงแล้ว และใครจะยืนหยัดอยู่ได้?”1