1ฉันได้ยินเสียงดังออกมาจากพระวิหาร บอกทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์ว่า “จงไปเทชามทั้งเจ็ดที่เต็มด้วยความกริ้วของพระเจ้าลงบนแผ่นดินโลก” 2ทูตสวรรค์องค์แรกจึงไปเทชามของตนลงบนแผ่นดินโลก แล้วก็เกิดแผลร้ายที่เจ็บปวดบนตัวคนที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้ายและคนที่กราบไหว้รูปเคารพของมัน1 3ทูตสวรรค์องค์ที่สองเทชามของตนลงในทะเล น้ำทะเลก็กลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของคนตาย และสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในทะเลก็ตายหมด 4ทูตสวรรค์องค์ที่สามเทชามของตนลงในแม่น้ำและบ่อน้ำพุทั้งหลาย น้ำเหล่านั้นก็กลายเป็นเลือด1
5แล้วฉันได้ยินทูตสวรรค์ที่ดูแลน้ำพูดว่า “องค์ผู้บริสุทธิ์ ผู้ทรงเป็นอยู่ในปัจจุบันและผู้ทรงเป็นอยู่ในอดีต พระองค์ทรงชอบธรรม เพราะพระองค์ทรงพิพากษาสิ่งเหล่านี้ 6เพราะพวกเขาได้ทำให้เลือดของคนบริสุทธิ์ของพระเจ้าและผู้เผยพระวจนะต้องไหลออก พระองค์จึงประทานเลือดให้พวกเขาดื่ม พวกเขาก็สมควรได้รับสิ่งนี้แล้ว” 7แล้วฉันได้ยินเสียงจากแท่นบูชาพูดว่า “ใช่แล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด การพิพากษาของพระองค์นั้นสัตย์จริงและชอบธรรม” 8ทูตสวรรค์องค์ที่สี่เทชามของตนลงบนดวงอาทิตย์ แล้วดวงอาทิตย์ก็ได้รับอนุญาตให้แผดเผาคนทั้งหลายด้วยไฟ
9คนทั้งหลายถูกแผดเผาด้วยความร้อนจัด และพวกเขาได้พูดหมิ่นประมาทพระนามของพระเจ้าผู้ทรงมีอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านี้ พวกเขาไม่ได้กลับใจและไม่ได้ถวายพระสิริแด่พระองค์ 10ทูตสวรรค์องค์ที่ห้าเทชามของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้าย อาณาจักรของมันก็มืดมิดไป คนทั้งหลายกัดลิ้นของตนด้วยความเจ็บปวด1 11และพวกเขาได้พูดหมิ่นประมาทพระเจ้าแห่งสวรรค์เพราะความเจ็บปวดและแผลร้ายของพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้กลับใจจากการกระทำของตน 12ทูตสวรรค์องค์ที่หกเทชามของตนลงบนแม่น้ำสายใหญ่คือแม่น้ำยูเฟรติส น้ำในแม่น้ำก็แห้งเหือดไป เพื่อเตรียมทางไว้สำหรับบรรดากษัตริย์ที่มาจากทิศตะวันออก1
13แล้วฉันเห็นวิญญาณชั่วร้ายสามดวงที่มีรูปร่างเหมือนกบ ออกมาจากปากของพญานาค ออกมาจากปากของสัตว์ร้าย และออกมาจากปากของผู้เผยพระวจนะเท็จ 14วิญญาณเหล่านี้คือวิญญาณของผีปีศาจที่ทำหมายสำคัญต่างๆ พวกมันออกไปหาบรรดากษัตริย์ทั่วโลก เพื่อรวบรวมกษัตริย์เหล่านั้นมาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด 15“ดูเถิด เราจะมาเหมือนอย่างขโมย ความสุขมีแก่คนที่เฝ้าระวังและรักษาเสื้อผ้าของตนไว้ เพื่อเขาจะไม่ได้เดินเปลือยกายและให้คนอื่นเห็นความน่าอับอายของเขา”1 16แล้ววิญญาณเหล่านั้นก็รวบรวมบรรดากษัตริย์ไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งในภาษาฮีบรูเรียกว่า “อาร์มาเกดโดน”1
17ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเทชามของตนลงในอากาศ แล้วมีเสียงดังออกมาจากพระวิหาร จากบัลลังก์นั้นว่า “สำเร็จแล้ว” 18แล้วก็เกิดฟ้าแลบ เสียงต่างๆ และฟ้าร้อง และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงและยิ่งใหญ่มากอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตั้งแต่มีมนุษย์อยู่บนโลก1 19มหานครนั้นถูกแยกออกเป็นสามส่วน และเมืองต่างๆ ของบรรดาประชาชาติก็พังทลายลง พระเจ้าทรงระลึกถึงบาบิโลนมหานคร เพื่อจะมอบถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความกริ้วรุนแรงของพระองค์ให้นครนั้นดื่ม1 20เกาะทุกเกาะก็หายไป และภูเขาทั้งหลายก็ไม่มีใครพบเห็นอีกเลย1
21ลูกเห็บขนาดใหญ่ที่หนักลูกละประมาณหนึ่งตะลันต์ ตกลงมาจากท้องฟ้าใส่คนทั้งหลาย และคนทั้งหลายก็พูดหมิ่นประมาทพระเจ้าเพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บนั้น เพราะภัยพิบัตินี้รุนแรงมาก2