1ถึงหัวหน้านักร้อง ตามทำนองมาหะลัท มัสคิลบทหนึ่งของดาวิด คนโง่รำพึงในใจตนว่า “ไม่มีพระเจ้า” เขาทั้งหลายก็เลวทรามและทำความอยุติธรรมที่น่าเกลียดน่าชัง ไม่มีผู้ใดทำดี1 2พระเจ้าทอดพระเนตรลงมาจากฟ้าสวรรค์ดูมนุษย์ทั้งหลาย ว่าจะมีคนใดบ้างที่ฉลาด ที่แสวงหาพระเจ้า 3เขาทั้งหลายหันกลับไปหมด เสื่อมทรามเหมือนกันสิ้น ไม่มีผู้ใดทำดี ไม่มีสักคนเดียว 4บรรดาผู้ทำความชั่วไม่รู้หรือ? คือผู้ที่กินประชากรของเราอย่างกินอาหาร และไม่ได้ร้องทูลพระเจ้า
5เขาทั้งหลายจะอยู่ที่นั่นอย่างหวาดกลัวยิ่งนัก หวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็น เพราะพระเจ้าจะทรงกระจายกระดูกของคนที่ตั้งค่ายสู้เจ้า เจ้าจะทำให้พวกเขาอับอาย เพราะพระเจ้าทรงปฏิเสธเขา 6ขอให้การช่วยกู้อิสราเอลออกมาจากศิโยน เมื่อพระเจ้าทรงให้ประชากรของพระองค์กลับสู่สภาพดี ยาโคบจะเปรมปรีดิ์ อิสราเอลจะยินดี