1เมื่อพระเยซูตรัสคำเหล่านี้แล้ว พระองค์ก็เสด็จออกไปกับพวกสาวกของพระองค์ ข้ามลำห้วยคิดโรน ที่นั่นมีสวนแห่งหนึ่ง พระองค์กับพวกสาวกจึงเข้าไปในสวนนั้น 2ยูดาสคนที่ทรยศพระองค์ก็รู้จักสถานที่นั้นด้วย เพราะพระเยซูมักจะมาพบกับพวกสาวกของพระองค์ที่นั่นบ่อยๆ 3ดังนั้น ยูดาสจึงพากองทหารและพวกเจ้าหน้าที่จากพวกมหาปุโรหิตและพวกฟาริสี มาที่นั่นพร้อมกับถือโคมไฟ คบเพลิง และอาวุธ 4พระเยซูทรงทราบทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับพระองค์ จึงเสด็จออกไปและตรัสถามพวกเขาว่า “พวกท่านกำลังตามหาใคร?” 5พวกเขาตอบพระองค์ว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูตรัสกับพวกเขาว่า “เราคือคนนั้น” ยูดาสคนที่ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วย 6เมื่อพระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “เราคือคนนั้น” พวกเขาก็ถอยหลังและล้มลงกับพื้น 7พระองค์จึงตรัสถามพวกเขาอีกว่า “พวกท่านกำลังตามหาใคร?” พวกเขาตอบว่า “พระเยซูชาวนาซาเร็ธ”
8พระเยซูตรัสตอบว่า “เราบอกพวกท่านแล้วว่าเราคือคนนั้น ดังนั้นถ้าพวกท่านตามหาเรา ก็ปล่อยคนเหล่านี้ไปเถอะ” 9ทั้งนี้เพื่อให้เป็นจริงตามคำที่พระองค์เคยตรัสไว้ว่า “คนเหล่านั้นที่พระองค์ประทานให้ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ไม่ได้ทำสูญหายไปเลยสักคนเดียว” 10ซีโมนเปโตรมีดาบ จึงชักดาบออกมาฟันทาสของมหาปุโรหิต หูข้างขวาของเขาขาด ทาสคนนั้นชื่อมัลคัส 11พระเยซูจึงตรัสกับเปโตรว่า “เก็บดาบใส่ฝักเถอะ ถ้วยที่พระบิดาประทานให้เรา เราจะไม่ดื่มหรือ?”1 12กองทหาร ผู้บังคับกองพัน และพวกเจ้าหน้าที่ของชาวยิวจึงจับพระเยซูและมัดพระองค์ไว้ 13แล้วพาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน เพราะเขาเป็นพ่อตาของคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น 14คายาฟาสคือคนที่เคยแนะนำชาวยิวว่า การที่คนคนเดียวตายเพื่อประชาชนก็เป็นประโยชน์1
15ซีโมนเปโตรกับสาวกอีกคนหนึ่งตามพระเยซูไป สาวกคนนั้นรู้จักกับมหาปุโรหิต จึงเข้าไปในลานบ้านของมหาปุโรหิตพร้อมกับพระเยซู 16แต่เปโตรยืนอยู่ข้างนอกตรงประตู สาวกอีกคนหนึ่งที่รู้จักกับมหาปุโรหิตจึงออกไปพูดกับหญิงเฝ้าประตู แล้วพาเปโตรเข้ามา 17สาวใช้ที่เฝ้าประตูจึงถามเปโตรว่า “ท่านก็เป็นคนหนึ่งในพวกสาวกของชายคนนี้ด้วยไม่ใช่หรือ?” เขาตอบว่า “ข้าไม่ได้เป็น” 18พวกทาสและพวกเจ้าหน้าที่ยืนอยู่ที่นั่น พวกเขาก่อกองไฟด้วยถ่านเพราะอากาศหนาว และกำลังผิงไฟกันอยู่ เปโตรก็ยืนผิงไฟอยู่กับพวกเขาด้วย 19มหาปุโรหิตจึงซักถามพระเยซูเกี่ยวกับพวกสาวกของพระองค์และคำสอนของพระองค์ 20พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “เราพูดกับโลกอย่างเปิดเผย เราสอนเสมอในธรรมศาลาและในพระวิหาร ซึ่งชาวยิวทุกคนมาชุมนุมกัน เราไม่ได้พูดอะไรอย่างลับๆ เลย 21ท่านมาถามเราทำไม? ไปถามคนที่เคยได้ยินเราสิว่าเราพูดอะไรกับพวกเขา ดูเถิด คนเหล่านี้รู้ว่าเราพูดอะไรไปบ้าง”
22เมื่อพระองค์ตรัสอย่างนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ตบหน้าพระเยซู แล้วพูดว่า “เจ้าตอบมหาปุโรหิตแบบนี้หรือ?” 23พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “ถ้าเราพูดผิด ก็จงเป็นพยานสิว่าผิดตรงไหน แต่ถ้าเราพูดถูก ท่านมาตบหน้าเราทำไม?” 24อันนาสจึงส่งพระองค์ที่ถูกมัดอยู่ไปหาคายาฟาสผู้เป็นมหาปุโรหิต 25ซีโมนเปโตรกำลังยืนผิงไฟอยู่ พวกเขาจึงถามเขาว่า “ท่านก็เป็นคนหนึ่งในพวกสาวกของเขาด้วยไม่ใช่หรือ?” เปโตรปฏิเสธและพูดว่า “ข้าไม่ได้เป็น” 26ทาสคนหนึ่งของมหาปุโรหิต ซึ่งเป็นญาติกับคนที่เปโตรฟันหูขาด พูดขึ้นว่า “ข้าเห็นท่านอยู่ในสวนกับเขาไม่ใช่หรือ?” 27เปโตรจึงปฏิเสธอีกครั้ง และทันใดนั้นไก่ก็ขัน 28จากนั้นพวกเขาพาพระเยซูจากบ้านของคายาฟาสไปยังจวนผู้ว่าราชการ ตอนนั้นเป็นเวลาเช้าตรู่ พวกเขาไม่ได้เข้าไปในจวนผู้ว่าราชการ เพื่อจะไม่เป็นมลทินและจะได้กินปัสกาได้1
29ปีลาตจึงออกมาหาพวกเขาและถามว่า “พวกท่านมีข้อหาอะไรมาฟ้องชายคนนี้?” 30พวกเขาตอบท่านว่า “ถ้าชายคนนี้ไม่ได้ทำผิด เราคงไม่มอบเขาให้ท่านหรอก” 31ปีลาตจึงบอกพวกเขาว่า “พวกท่านก็เอาเขาไปพิพากษาตามธรรมบัญญัติของพวกท่านเองสิ” ชาวยิวจึงตอบท่านว่า “เราไม่มีสิทธิ์ประหารชีวิตใคร” 32ทั้งนี้เพื่อให้เป็นจริงตามคำที่พระเยซูเคยตรัสไว้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์จะต้องสิ้นพระชนม์ด้วยวิธีใด1 33ปีลาตจึงเข้าไปในจวนผู้ว่าราชการอีกครั้ง แล้วเรียกพระเยซูมาและถามพระองค์ว่า “เจ้าคือกษัตริย์ของชาวยิวหรือ?” 34พระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านถามอย่างนี้ด้วยความคิดของท่านเอง หรือว่าคนอื่นบอกท่านเกี่ยวกับเรา?” 35ปีลาตตอบว่า “ข้าเป็นชาวยิวหรือ? ชนชาติของเจ้าและพวกมหาปุโรหิตเป็นคนมอบเจ้าให้ข้า เจ้าไปทำอะไรมาล่ะ?”
36พระเยซูตรัสตอบว่า “แผ่นดินของเราไม่ได้มาจากโลกนี้ ถ้าแผ่นดินของเรามาจากโลกนี้ พวกผู้รับใช้ของเราก็คงจะต่อสู้เพื่อไม่ให้เราถูกมอบตัวให้ชาวยิว แต่แผ่นดินของเราไม่ได้มาจากที่นี่” 37ปีลาตจึงถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็เป็นกษัตริย์น่ะสิ?” พระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านพูดเองว่าเราเป็นกษัตริย์ เพราะเหตุนี้เราจึงเกิดมา และเพราะเหตุนี้เราจึงเข้ามาในโลก เพื่อจะเป็นพยานถึงความจริง ทุกคนที่อยู่ฝ่ายความจริงย่อมฟังเสียงของเรา” 38ปีลาตถามพระองค์ว่า “ความจริงคืออะไร?” เมื่อพูดจบ ท่านก็ออกไปหาชาวยิวอีกครั้งและบอกพวกเขาว่า “ข้าไม่พบความผิดอะไรในตัวเขาเลย 39แต่พวกท่านมีธรรมเนียมให้ข้าปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้พวกท่านในเทศกาลปัสกา ดังนั้น พวกท่านอยากให้ข้าปล่อยกษัตริย์ของชาวยิวให้พวกท่านไหม?” 40พวกเขาจึงตะโกนขึ้นอีกว่า “ไม่ใช่คนนี้ แต่เอาบารับบัส!” บารับบัสคนนี้เป็นโจร