1และโยบได้ยกกลอนภาษิตของตนมากล่าวอีกว่า 2“พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด คือพระองค์ผู้ทรงนำความยุติธรรมของข้าไปเสีย และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด คือพระองค์ผู้ทรงทำให้ใจข้าขมขื่น 3ลมหายใจยังอยู่ในตัวข้าตราบใด และลมปราณจากพระเจ้ายังอยู่ในจมูกข้าตราบใด 4ริมฝีปากข้าจะไม่พูดความเท็จ และลิ้นข้าจะไม่เปล่งคำหลอกลวง
5เมินเสียเถิดที่ข้าจะพูดว่าพวกท่านชอบธรรม ข้าจะไม่ยอมทิ้งความซื่อสัตย์ของข้าจนวันตาย 6ข้ายึดความชอบธรรมของข้าไว้มั่นไม่ยอมปล่อยไป จิตใจของข้าไม่ตำหนิข้า ไม่ว่าวันใดในชีวิตของข้า 7“ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนอธรรม และขอให้ผู้ที่ลุกขึ้นต่อสู้ข้าเป็นเหมือนคนชั่ว 8เพราะคนที่ไม่นับถือพระเจ้าจะมีความหวังอะไร เมื่อพระเจ้าทรงตัดเขาออกไปเสีย เมื่อพระเจ้าทรงเอาชีวิตของเขาไป?
9พระเจ้าจะทรงฟังเสียงร้องของเขา เมื่อความยากลำบากมาถึงเขาหรือ? 10เขาจะปีติยินดีในองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์หรือ? เขาจะกราบทูลพระเจ้าทุกเวลาหรือ? 11ข้าจะสอนท่านทั้งหลายเรื่องฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า ข้าจะไม่ปิดบังพระดำริขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์1 12ดูเถิด ท่านทุกคนได้เห็นเองแล้ว ทำไมท่านจึงพูดเหลวไหลเช่นนั้นเล่า?
13“นี่เป็นส่วนของคนอธรรมจากพระเจ้า และเป็นมรดกซึ่งผู้บีบบังคับได้รับจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์1 14ถ้าลูกหลานของเขาเพิ่มขึ้น ก็เพื่อถูกดาบ และพงศ์พันธุ์ของเขาจะหาไม่พอกิน 15คนของเขาที่รอด โรคระบาดก็จะฝังเสีย และเมียม่ายของเขาจะไม่คร่ำครวญ 16ถึงเขาจะสะสมเงินไว้มากดั่งผงคลีดิน และกองเสื้อผ้าไว้ดั่งดินเหนียว
17เขาจะกองไว้ก็ได้ แต่คนชอบธรรมจะสวม และคนไร้ผิดจะแบ่งเงินกัน 18บ้านที่เขาสร้างจะเหมือนรังไหมของดักแด้ เหมือนเพิงที่คนยามสร้าง 19เขานอนลงกับความมั่งคั่ง แต่เขาจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นต่อไป เมื่อเขาลืมตา ทรัพย์สมบัติของเขาก็ไม่อยู่แล้ว1 20ความสยดสยองท่วมเขาเหมือนน้ำท่วม ในกลางคืนพายุหอบเขาไป
21ลมตะวันออกหอบเขาขึ้น และเขาก็จากไป มันกวาดเขาออกไปจากที่ของเขา 22มันจะเหวี่ยงเขาอย่างไม่ปรานี เขาจะรีบหนีจากพลังของมัน 23มันจะตบมือเย้ยเขา และโห่ไล่เขาออกไปจากที่ของเขา