1พี่น้องของข้าพเจ้า อย่าให้พวกท่านเป็นผู้สอนกันมากนักเลย เพราะท่านก็รู้ว่าพวกเราจะได้รับการพิพากษาที่หนักกว่าคนอื่น 2เพราะเราทุกคนต่างก็ผิดพลาดกันในหลายเรื่อง ถ้าใครไม่เคยผิดพลาดในคำพูดเลย คนนั้นก็เป็นคนที่สมบูรณ์แบบ และสามารถควบคุมร่างกายได้ทั้งตัวด้วย 3ถ้าเราเอาบังเหียนใส่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็สามารถบังคับมันได้ทั้งตัว 4ดูเรือสิ แม้ว่ามันจะลำใหญ่มากและถูกพัดด้วยลมแรง แต่มันก็ยังถูกบังคับด้วยหางเสือเล็กๆ ไปในทิศทางที่คนขับต้องการได้
5ลิ้นก็เหมือนกัน มันเป็นอวัยวะเล็กๆ แต่ก็คุยโวในเรื่องใหญ่โต ดูสิ ไฟเพียงนิดเดียวก็สามารถเผาป่าใหญ่ได้ 6ลิ้นก็คือไฟ ลิ้นเป็นโลกของความชั่วร้ายในบรรดาอวัยวะของเรา มันทำให้ร่างกายทั้งตัวแปดเปื้อน และเผาผลาญวิถีชีวิตของเรา ทั้งยังถูกจุดให้ลุกไหม้โดยนรกด้วย 7เพราะสัตว์ทุกชนิด ทั้งนก สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ทะเล มนุษย์สามารถทำให้เชื่องได้ และได้ทำให้เชื่องมาแล้ว 8แต่ไม่มีมนุษย์คนไหนสามารถทำให้ลิ้นเชื่องได้ มันเป็นความชั่วร้ายที่ควบคุมไม่ได้ และเต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย1
9เราใช้ลิ้นสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระบิดา และเราก็ใช้ลิ้นแช่งด่ามนุษย์ที่ถูกสร้างมาตามแบบของพระเจ้า1 10คำสรรเสริญและคำแช่งด่าออกมาจากปากเดียวกัน พี่น้องของข้าพเจ้า สิ่งเหล่านี้ไม่ควรเป็นอย่างนั้นเลย 11ตาน้ำจะพ่นทั้งน้ำจืดและน้ำขมออกมาจากช่องเดียวกันได้หรือ1 12พี่น้องของข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกได้หรือ หรือเถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้หรือ ตาน้ำเค็มก็ไม่สามารถให้น้ำจืดได้เช่นกัน
13ใครในพวกท่านที่มีสติปัญญาและมีความเข้าใจ ก็ให้เขาแสดงออกมาผ่านการประพฤติที่ดี ด้วยความสุภาพอ่อนโยนที่มาจากสติปัญญา 14แต่ถ้าในใจของท่านมีความอิจฉาริษยาอันขมขื่นและมีความทะเยอทะยานเพื่อตัวเอง ก็อย่าโอ้อวดและอย่าโกหกต่อความจริง 15สติปัญญาแบบนี้ไม่ได้มาจากเบื้องบน แต่เป็นของโลก ของเนื้อหนัง และของมารร้าย 16เพราะที่ไหนมีความอิจฉาริษยาและความทะเยอทะยานเพื่อตัวเอง ที่นั่นก็มีความวุ่นวายและการทำชั่วทุกอย่าง
17แต่สติปัญญาที่มาจากเบื้องบนนั้น ประการแรกจะบริสุทธิ์ จากนั้นก็รักสันติสุข สุภาพอ่อนโยน ยอมรับฟัง เต็มเปี่ยมด้วยความเมตตาและผลดีต่างๆ ไม่ลำเอียง และไม่หน้าซื่อใจคด 18และผลแห่งความชอบธรรมนั้นถูกหว่านลงในสันติสุขโดยคนที่สร้างสันติสุข