1ข้าพเจ้าขอบอกว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาสเลย แม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของทุกสิ่งก็ตาม 2แต่เขาต้องอยู่ใต้การดูแลของผู้ปกครองและผู้จัดการทรัพย์สิน จนกว่าจะถึงเวลาที่พ่อกำหนดไว้ 3พวกเราก็เหมือนกัน เมื่อเรายังเป็นเด็ก เราก็ตกเป็นทาสของหลักการต่างๆ ของโลกนี้ 4แต่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม พระเจ้าก็ทรงใช้พระบุตรของพระองค์มา พระบุตรทรงประสูติจากผู้หญิง และทรงอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ 5เพื่อพระองค์จะได้ไถ่คนเหล่านั้นที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ เพื่อพวกเราจะได้รับสิทธิเป็นลูกของพระเจ้า 6และเพราะพวกคุณเป็นลูก พระเจ้าจึงทรงใช้พระวิญญาณแห่งพระบุตรของพระองค์เข้ามาในใจของเรา พระวิญญาณนั้นร้องเรียกพระเจ้าว่า “อับบา พระบิดา”1
7ดังนั้น คุณจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นลูก และถ้าเป็นลูก พระเจ้าก็ทรงให้คุณเป็นทายาทด้วย1 8แต่ก่อนหน้านี้ ตอนที่คุณยังไม่รู้จักพระเจ้า พวกคุณเคยเป็นทาสของสิ่งต่างๆ ที่ไม่ได้เป็นพระเจ้าจริงๆ 9แต่ตอนนี้คุณรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือจะพูดให้ถูกคือพระเจ้าทรงรู้จักคุณแล้ว ทำไมคุณถึงหันกลับไปหาหลักการที่อ่อนแอและไร้ค่าเหล่านั้นอีก คุณอยากจะกลับไปเป็นทาสของสิ่งเหล่านั้นอีกหรือ 10พวกคุณยังคอยรักษาวัน เดือน ฤดูกาล และปีต่างๆ อยู่เลย 11ข้าพเจ้าเป็นห่วงพวกคุณ กลัวว่าความเหนื่อยยากที่ข้าพเจ้าทำเพื่อพวกคุณนั้นจะสูญเปล่า 12พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณให้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนพวกคุณ พวกคุณไม่ได้ทำผิดอะไรต่อข้าพเจ้าเลย
13พวกคุณก็รู้ว่า ที่ข้าพเจ้าได้ประกาศข่าวประเสริฐให้พวกคุณฟังในครั้งแรกนั้น เป็นเพราะข้าพเจ้าป่วย 14แม้ว่าสภาพร่างกายของข้าพเจ้าจะเป็นภาระทดสอบพวกคุณ แต่พวกคุณก็ไม่ได้ดูถูกหรือรังเกียจข้าพเจ้าเลย ตรงกันข้าม พวกคุณต้อนรับข้าพเจ้าเหมือนเป็นทูตสวรรค์ของพระเจ้า หรือเหมือนเป็นพระเยซูคริสต์ด้วยซ้ำ 15แล้วความชื่นชมยินดีของพวกคุณหายไปไหนหมด ข้าพเจ้าเป็นพยานให้พวกคุณได้เลยว่า ถ้าเป็นไปได้ พวกคุณคงควักลูกตาของตัวเองให้ข้าพเจ้าไปแล้ว1 16ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากลายเป็นศัตรูของพวกคุณไปแล้วหรือ เพราะข้าพเจ้าพูดความจริงกับพวกคุณ 17คนพวกนั้นเอาใจใส่พวกคุณอย่างมาก แต่ไม่ได้มาจากความหวังดี พวกเขาอยากจะแยกพวกคุณออกไป เพื่อพวกคุณจะได้หันไปเอาใจใส่พวกเขาแทน 18การเอาใจใส่ในสิ่งที่ดีนั้นเป็นเรื่องดีเสมอ และควรทำตลอดเวลา ไม่ใช่เฉพาะตอนที่ข้าพเจ้าอยู่กับพวกคุณเท่านั้น
19ลูกรักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องเจ็บปวดเหมือนคนคลอดลูกเพื่อพวกคุณอีกครั้ง จนกว่าพระคริสต์จะก่อร่างขึ้นในตัวพวกคุณ 20ข้าพเจ้าอยากจะอยู่กับพวกคุณตอนนี้ และอยากจะเปลี่ยนน้ำเสียงที่พูดกับพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าสับสนเรื่องพวกคุณจริงๆ1 21บอกข้าพเจ้าหน่อยเถอะ พวกคุณที่อยากอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ พวกคุณไม่ได้ฟังสิ่งที่ธรรมบัญญัติบอกหรือ 22เพราะมีเขียนไว้ว่าอับราฮัมมีลูกชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาส และอีกคนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นไท2 23ลูกที่เกิดจากหญิงทาสนั้นเกิดตามธรรมชาติของมนุษย์ แต่ลูกที่เกิดจากหญิงที่เป็นไทนั้นเกิดตามพระสัญญา1 24เรื่องนี้เป็นภาพเปรียบเทียบ ผู้หญิงสองคนนี้หมายถึงพันธสัญญาสองอย่าง พันธสัญญาแรกมาจากภูเขาซีนาย ซึ่งคลอดลูกออกมาเป็นทาส นั่นคือฮาการ์
25ฮาการ์หมายถึงภูเขาซีนายในประเทศอาระเบีย และเปรียบได้กับกรุงเยรูซาเล็มในปัจจุบัน เพราะเมืองนี้และลูกๆ ของเมืองนี้ตกเป็นทาส 26แต่กรุงเยรูซาเล็มที่อยู่เบื้องบนนั้นเป็นไท และเมืองนั้นเป็นแม่ของเราทุกคน 27เพราะมีเขียนไว้ว่า “จงชื่นชมยินดีเถิด หญิงเป็นหมันที่ไม่เคยคลอดลูก จงเปล่งเสียงโห่ร้องเถิด หญิงที่ไม่เคยเจ็บครรภ์คลอดลูก เพราะหญิงที่ถูกทอดทิ้งจะมีลูกมากกว่าหญิงที่มีสามี”1 28พี่น้องทั้งหลาย พวกเราเป็นลูกตามพระสัญญาเหมือนกับอิสอัค 29แต่ในตอนนั้น ลูกที่เกิดตามธรรมชาติของมนุษย์ได้ข่มเหงลูกที่เกิดตามพระวิญญาณ ในตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน1 30แต่พระคัมภีร์บอกว่าอย่างไร พระคัมภีร์บอกว่า “จงไล่หญิงทาสและลูกชายของนางไปเสีย เพราะลูกชายของหญิงทาสจะไม่มีวันได้รับมรดกร่วมกับลูกชายของหญิงที่เป็นไท”1
31ดังนั้น พี่น้องทั้งหลาย พวกเราไม่ใช่ลูกของหญิงทาส แต่เป็นลูกของหญิงที่เป็นไท