1ในเมืองอิโคนิยม เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิวด้วยกัน พวกเขาพูดได้ดีมากจนชาวยิวและชาวกรีกจำนวนมากเชื่อ 2แต่ชาวยิวที่ไม่ยอมเชื่อก็ไปยุยงและทำให้จิตใจของคนต่างชาติขมขื่นต่อต้านพวกพี่น้อง 3พวกเขาจึงพักอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน และพูดอย่างกล้าหาญโดยพึ่งพาองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงรับรองพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ โดยทรงให้พวกเขาทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่างๆ ด้วยมือของพวกเขา 4แต่คนในเมืองนั้นแตกออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเข้าข้างชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่งเข้าข้างพวกอัครทูต 5เมื่อคนต่างชาติและชาวยิวบางคนร่วมมือกับพวกผู้นำของพวกเขา พยายามจะทำร้ายและเอาหินขว้างพวกอัครทูต
6พวกอัครทูตรู้เรื่องนี้ จึงหนีไปยังเมืองลิสตราและเมืองเดอร์บีในแคว้นลิคาโอเนีย รวมทั้งพื้นที่โดยรอบ 7และพวกเขาประกาศข่าวประเสริฐที่นั่น 8ที่เมืองลิสตรา มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ เขาไม่มีแรงที่เท้า เป็นง่อยตั้งแต่เกิดและไม่เคยเดินได้เลย 9ชายคนนี้กำลังฟังเปาโลพูด เปาโลจ้องมองเขาและเห็นว่าเขามีความเชื่อพอที่จะหายเป็นปกติได้ 10จึงพูดเสียงดังว่า “จงยืนขึ้นให้ตรง” ชายคนนั้นก็กระโดดขึ้นและเดินไปมา
11เมื่อฝูงชนเห็นสิ่งที่เปาโลทำ พวกเขาก็ร้องตะโกนเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “พวกเทพเจ้าแปลงกายเป็นมนุษย์ลงมาหาเราแล้ว” 12พวกเขาเรียกบารนาบัสว่า “ซุส” และเรียกเปาโลว่า “เฮอร์เมส” เพราะเปาโลเป็นคนพูดเป็นหลัก 13ปุโรหิตของเทพเจ้าซุส ซึ่งมีวิหารอยู่หน้าเมือง ได้นำวัวและพวงมาลัยมาที่ประตูเมือง และตั้งใจจะถวายเครื่องบูชาร่วมกับฝูงชน 14แต่เมื่ออัครทูตบารนาบัสและเปาโลได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตนเองและกระโดดเข้าไปในฝูงชน ร้องตะโกนว่า 15“ท่านทั้งหลาย ทำไมพวกท่านถึงทำแบบนี้ เราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนกับพวกท่าน เรานำข่าวประเสริฐมาบอก เพื่อให้พวกท่านหันกลับจากสิ่งไร้สาระเหล่านี้ มาหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และทุกสิ่งที่มีอยู่ในนั้น
16ในอดีตที่ผ่านมา พระองค์ทรงปล่อยให้ชนทุกชาติเดินตามทางของตนเอง 17ถึงอย่างนั้น พระองค์ก็ไม่ได้ทรงปล่อยให้ปราศจากพยานหลักฐานถึงพระองค์เอง เพราะพระองค์ทรงทำสิ่งดี ทรงประทานฝนจากฟ้าสวรรค์และฤดูกาลที่เกิดผลให้พวกท่าน ทรงให้จิตใจของพวกท่านอิ่มเอมด้วยอาหารและความยินดี” 18แม้จะพูดแบบนี้แล้ว พวกเขาก็แทบจะห้ามฝูงชนไม่ให้ถวายเครื่องบูชาแก่พวกเขาไม่ได้ 19แต่มีชาวยิวบางคนมาจากเมืองอันทิโอกและเมืองอิโคนิยม เมื่อพวกเขาเกลี้ยกล่อมฝูงชนได้แล้ว ก็เอาหินขว้างเปาโลและลากเขาออกไปนอกเมือง เพราะคิดว่าเขาตายแล้ว 20แต่เมื่อพวกสาวกมายืนล้อมรอบเขา เขาก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปในเมือง วันรุ่งขึ้นเขาจึงออกเดินทางไปเมืองเดอร์บีพร้อมกับบารนาบัส
21เมื่อพวกเขาประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนั้นและได้คนจำนวนมากมาเป็นสาวกแล้ว พวกเขาก็กลับไปยังเมืองลิสตรา เมืองอิโคนิยม และเมืองอันทิโอก 22พวกเขาเสริมสร้างจิตใจของพวกสาวกให้เข้มแข็งขึ้น และหนุนใจให้พวกเขามั่นคงในความเชื่อ โดยกล่าวว่า “เราต้องผ่านความยากลำบากมากมาย เพื่อจะเข้าไปในแผ่นดินของพระเจ้า” 23เมื่อพวกเขาแต่งตั้งผู้ปกครองให้ในทุกคริสตจักร และได้อธิษฐานพร้อมกับการอดอาหารแล้ว พวกเขาก็ฝากคนเหล่านั้นไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าที่พวกเขาเชื่อ 24พวกเขาเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดียมาจนถึงแคว้นปัมฟีเลีย 25เมื่อพวกเขาประกาศพระวจนะในเมืองเปอร์กาแล้ว ก็ลงไปยังเมืองอัตทาลิยา
26จากที่นั่น พวกเขาแล่นเรือกลับไปยังเมืองอันทิโอก ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาถูกมอบไว้กับพระคุณของพระเจ้า เพื่อให้ทำงานที่พวกเขาเพิ่งทำสำเร็จไปนั้น 27เมื่อมาถึงและเรียกคริสตจักรมาประชุมกันแล้ว พวกเขาก็รายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงทำร่วมกับพวกเขา และเรื่องที่พระองค์ทรงเปิดประตูแห่งความเชื่อให้กับคนต่างชาติ 28พวกเขาพักอยู่ที่นั่นกับพวกสาวกเป็นเวลานาน