1ในช่วงเวลานั้น กษัตริย์เฮโรดเริ่มลงมือทำร้ายบางคนในคริสตจักร 2เขาใช้ดาบฆ่ายากอบพี่ชายของยอห์น 3เมื่อเขาเห็นว่าเรื่องนี้ทำให้พวกยิวพอใจ เขาจึงไปจับเปโตรด้วย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ 4เมื่อจับเปโตรแล้ว เขาก็เอาเปโตรไปขังคุก และมอบหมายให้ทหารสี่หมู่ หมู่ละสี่คนคอยเฝ้าไว้ เขาตั้งใจว่าจะนำตัวเปโตรออกมาให้ประชาชนหลังเทศกาลปัสกา1 5เปโตรจึงถูกขังอยู่ในคุก แต่คริสตจักรก็อธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อเขาอย่างจริงจัง
6ในคืนก่อนที่เฮโรดจะนำตัวเขาออกมานั้น เปโตรกำลังนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน เขาถูกล่ามด้วยโซ่สองเส้น และมียามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก 7ทันใดนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็มายืนอยู่ข้างเขา และมีแสงสว่างส่องเข้ามาในห้องขัง ทูตสวรรค์ตบสีข้างเปโตรเพื่อปลุกเขาให้ตื่น แล้วพูดว่า “ลุกขึ้นเร็วเข้า” แล้วโซ่ก็หลุดออกจากมือของเปโตร 8ทูตสวรรค์บอกเขาว่า “แต่งตัวและสวมรองเท้าแตะซะ” เปโตรก็ทำตาม ทูตสวรรค์จึงบอกเขาอีกว่า “สวมเสื้อคลุมแล้วตามเรามา” 9เปโตรจึงเดินตามทูตสวรรค์ออกไป เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่ทูตสวรรค์ทำนั้นเป็นเรื่องจริง แต่คิดว่าเขากำลังเห็นนิมิต 10เมื่อพวกเขาเดินผ่านยามจุดที่หนึ่งและจุดที่สองแล้ว ก็มาถึงประตูเหล็กทางเข้าเมือง ประตูนั้นก็เปิดออกเอง พวกเขาเดินออกไปและเดินไปตามถนนสายหนึ่ง แล้วทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็จากเขาไป
11เมื่อเปโตรได้สติ เขาจึงพูดว่า “ตอนนี้ฉันรู้แน่แล้วว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยฉันให้พ้นจากมือของเฮโรด และพ้นจากทุกสิ่งที่พวกยิวคาดหวังว่าจะเกิดขึ้นกับฉัน” 12เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ไปที่บ้านของมารีย์ แม่ของยอห์นที่เรียกกันว่ามาระโก ที่นั่นมีคนจำนวนมากมารวมตัวกันและกำลังอธิษฐานอยู่ 13เมื่อเปโตรเคาะประตูรั้ว สาวใช้คนหนึ่งชื่อโรดาจึงออกมาดู 14เมื่อเธอจำเสียงของเปโตรได้ เธอดีใจมากจนลืมเปิดประตูรั้ว แต่กลับวิ่งเข้าไปบอกคนข้างในว่าเปโตรยืนอยู่หน้าประตู 15พวกเขาบอกเธอว่า “เธอเป็นบ้าไปแล้ว” แต่เธอยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง พวกเขาจึงพูดว่า “คงเป็นทูตสวรรค์ของเขา”
16แต่เปโตรยังคงเคาะประตูต่อไป เมื่อพวกเขาเปิดประตูก็เห็นเขาและประหลาดใจมาก 17เปโตรโบกมือให้พวกเขาเงียบ แล้วเล่าให้ฟังว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำเขาออกจากคุกได้อย่างไร เขาบอกว่า “ฝากไปบอกเรื่องนี้กับยากอบและพี่น้องคนอื่นๆ ด้วย” จากนั้นเขาก็จากไปและไปยังที่อื่น 18พอรุ่งเช้า พวกทหารก็วุ่นวายกันมากว่าเกิดอะไรขึ้นกับเปโตร 19เมื่อเฮโรดสั่งให้ค้นหาตัวเขาแต่ไม่พบ จึงไต่สวนพวกยามและสั่งให้นำตัวไปประหารชีวิต จากนั้นเฮโรดก็ลงจากแคว้นยูเดียไปยังเมืองซีซารียาและพักอยู่ที่นั่น 20ตอนนั้นเฮโรดโกรธชาวเมืองไทระและไซดอนมาก พวกเขาจึงพากันมาหาเฮโรดอย่างพร้อมเพรียงกัน และเมื่อผูกมิตรกับบลัสทัสซึ่งเป็นคนสนิทของกษัตริย์ได้แล้ว พวกเขาจึงขอทำสันติสุข เพราะประเทศของพวกเขาต้องพึ่งพาอาหารจากประเทศของกษัตริย์
21เมื่อถึงวันนัดหมาย เฮโรดสวมชุดกษัตริย์ นั่งบนบัลลังก์ และกล่าวสุนทรพจน์ต่อพวกเขา1 22ประชาชนก็ร้องตะโกนว่า “นี่เป็นเสียงของพระเจ้า ไม่ใช่เสียงของมนุษย์” 23ทันใดนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลงโทษเขา เพราะเขาไม่ได้ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วเขาก็ถูกหนอนกัดกินจนตาย1 24แต่พระคำของพระเจ้าก็ยังคงเติบโตและแพร่กระจายออกไป 25บารนาบัสและเซาโลเดินทางกลับไปยังเยรูซาเล็มเมื่อพวกเขาทำภารกิจรับใช้เสร็จแล้ว โดยพายอห์นที่เรียกกันว่ามาระโกไปด้วย1