1จากเปาโล ผู้เป็นอัครทูตของพระเยซูคริสต์ตามพระประสงค์ของพระเจ้า เพื่อประกาศถึงพระสัญญาเรื่องชีวิตที่มีในพระคริสต์เยซู1 2ถึงทิโมธี ลูกรักของข้าพเจ้า ขอพระคุณ พระเมตตา และสันติสุขจากพระเจ้าผู้เป็นพระบิดา และจากพระคริสต์เยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงมีแก่ท่าน1 3ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้า ผู้ที่ข้าพเจ้ารับใช้ด้วยมโนธรรมที่บริสุทธิ์เหมือนอย่างบรรพบุรุษของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าระลึกถึงท่านเสมอเมื่ออธิษฐานวิงวอนทั้งกลางวันและกลางคืน 4ข้าพเจ้าอยากพบท่านมากเมื่อนึกถึงน้ำตาของท่าน เพื่อข้าพเจ้าจะเต็มล้นด้วยความยินดี

5ข้าพเจ้านึกถึงความเชื่อที่จริงใจของท่าน ซึ่งเป็นความเชื่อที่มีอยู่ก่อนแล้วในโลอิสยายของท่าน และในยูนีสแม่ของท่าน และข้าพเจ้ามั่นใจว่าความเชื่อนั้นก็มีอยู่ในท่านด้วยเช่นกัน1 6เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงเตือนท่านให้กระตุ้นของประทานจากพระเจ้า ซึ่งอยู่ในท่านผ่านทางการวางมือของข้าพเจ้า ให้ลุกโชนขึ้นมา 7เพราะพระเจ้าไม่ได้ประทานวิญญาณแห่งความขลาดกลัวแก่เรา แต่ประทานวิญญาณแห่งฤทธิ์เดช ความรัก และการควบคุมตัวเอง 8ดังนั้น อย่าละอายที่จะเป็นพยานถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา หรือละอายเรื่องที่ข้าพเจ้าเป็นนักโทษของพระองค์ แต่จงทนความยากลำบากเพื่อข่าวประเสริฐร่วมกัน โดยพึ่งพาฤทธิ์เดชของพระเจ้า1

9พระองค์ทรงช่วยเราให้รอดและทรงเรียกเราด้วยการทรงเรียกอันบริสุทธิ์ ไม่ใช่เพราะการกระทำของเรา แต่ตามพระประสงค์และพระคุณของพระองค์เอง ซึ่งประทานให้เราในพระคริสต์เยซูตั้งแต่ก่อนเริ่มต้นกาลเวลา 10แต่บัดนี้พระคุณนั้นได้ปรากฏให้เห็นแล้วผ่านทางการเสด็จมาของพระคริสต์เยซู พระผู้ช่วยให้รอดของเรา พระองค์ทรงทำลายความตาย และทรงนำชีวิตกับความเป็นอมตะให้สว่างไสวขึ้นผ่านทางข่าวประเสริฐ 11สำหรับข่าวประเสริฐนี้ ข้าพเจ้าได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ประกาศ เป็นอัครทูต และเป็นผู้สอน1 12เพราะเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงต้องทนทุกข์กับสิ่งเหล่านี้ แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ละอาย เพราะข้าพเจ้ารู้จักพระองค์ที่ข้าพเจ้าเชื่อ และข้าพเจ้ามั่นใจว่าพระองค์ทรงสามารถรักษาสิ่งที่ข้าพเจ้าฝากไว้กับพระองค์จนถึงวันนั้นได้2

13จงยึดถือแบบแผนของคำสอนที่ถูกต้อง ซึ่งท่านได้ยินจากข้าพเจ้า ด้วยความเชื่อและความรักที่มีในพระคริสต์เยซู 14จงรักษาสิ่งดีงามที่ฝากไว้กับท่าน โดยพึ่งพาพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้สถิตอยู่ในเรา 15ท่านก็รู้เรื่องนี้แล้วว่า ทุกคนที่อยู่ในแคว้นเอเชียได้หันหลังให้กับข้าพเจ้า ซึ่งในจำนวนนั้นมีฟีเจลัสและเฮอร์โมเกเนสรวมอยู่ด้วย 16ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตาครอบครัวของโอเนสิโฟรัส เพราะเขาทำให้ข้าพเจ้าชื่นใจบ่อยๆ และไม่ได้ละอายที่ข้าพเจ้าถูกล่ามโซ่

17แต่เมื่อเขามาถึงกรุงโรม เขาก็พยายามตามหาข้าพเจ้าอย่างจริงจังจนพบ 18ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าโปรดให้เขาได้รับพระเมตตาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าในวันนั้น และท่านก็รู้ดีอยู่แล้วว่าเขารับใช้ช่วยเหลือข้าพเจ้ามากแค่ไหนที่เมืองเอเฟซัส1