1แต่เคยมีผู้เผยพระวจนะเท็จเกิดขึ้นในหมู่ประชาชน เช่นเดียวกับที่จะมีครูสอนเท็จเกิดขึ้นในหมู่พวกท่านด้วย พวกเขาจะแอบนำคำสอนผิดที่นำไปสู่ความพินาศเข้ามา และถึงกับปฏิเสธองค์เจ้านายผู้ทรงไถ่พวกเขาไว้ ซึ่งจะนำความพินาศมาสู่ตัวพวกเขาเองอย่างรวดเร็ว 2หลายคนจะทำตามพฤติกรรมผิดศีลธรรมของพวกเขา และด้วยเหตุนี้ ทางแห่งความจริงจะถูกกล่าวร้าย 3ด้วยความโลภ พวกเขาจะหาผลประโยชน์จากพวกท่านด้วยคำพูดหลอกลวง การพิพากษาพวกเขาที่กำหนดไว้นานแล้วจะไม่ล่าช้า และความพินาศของพวกเขาจะไม่หลับใหล1 4เพราะถ้าพระเจ้าไม่ได้ทรงละเว้นทูตสวรรค์ที่ทำบาป แต่ทรงผลักพวกเขาลงไปในนรก และขังไว้ในขุมลึกที่มืดมิดเพื่อรอการพิพากษา1
5และถ้าพระองค์ไม่ได้ทรงละเว้นโลกในอดีต แต่ทรงปกป้องโนอาห์ผู้ประกาศความชอบธรรมพร้อมกับคนอื่นอีกเจ็ดคน เมื่อพระองค์ทรงให้น้ำท่วมโลกของคนอธรรม1 6และถ้าพระองค์ทรงเผาเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์จนเป็นเถ้าถ่าน ทรงตัดสินลงโทษให้พินาศ เพื่อเป็นตัวอย่างแก่คนที่จะทำอธรรมในภายหลัง1 7และถ้าพระองค์ทรงช่วยโลทคนชอบธรรมให้รอดพ้น ซึ่งเป็นคนที่ทนทุกข์ใจอย่างมากกับพฤติกรรมผิดศีลธรรมของคนชั่ว1 8(เพราะคนชอบธรรมคนนี้ที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ต้องปวดร้าวในจิตวิญญาณที่ชอบธรรมของเขาทุกวัน เมื่อได้เห็นและได้ยินการกระทำที่ผิดกฎหมายของคนเหล่านั้น)
9องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงรู้วิธีที่จะช่วยคนชอบธรรมให้รอดพ้นจากการทดลอง และทรงรู้วิธีที่จะกักขังคนอธรรมไว้รับโทษในวันพิพากษา 10โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนเหล่านั้นที่ทำตามตัณหาอันสกปรกของเนื้อหนังและดูหมิ่นสิทธิอำนาจ พวกเขาเป็นคนกล้าบ้าบิ่นและดื้อด้าน ไม่เกรงกลัวที่จะกล่าวร้ายผู้มีเกียรติ 11ในขณะที่ทูตสวรรค์ แม้จะมีกำลังและฤทธิ์อำนาจมากกว่า ก็ยังไม่นำคำกล่าวร้ายมาตัดสินลงโทษพวกเขา 12แต่คนพวกนี้เป็นเหมือนสัตว์ที่ไม่มีเหตุผล ซึ่งเกิดมาตามธรรมชาติเพื่อถูกจับและถูกฆ่า พวกเขากล่าวร้ายในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ และจะพินาศไปในความพินาศของพวกเขาเอง1
13พวกเขาจะได้รับความอธรรมเป็นค่าจ้างของความอธรรม พวกเขาคิดว่าการมั่วสุมเสเพลในเวลากลางวันเป็นเรื่องสนุก พวกเขาเป็นรอยด่างพร้อยและตำหนิ ที่มั่วสุมอยู่ในการหลอกลวงของตนเองขณะที่กินเลี้ยงร่วมกับพวกท่าน 14พวกเขามีสายตาที่เต็มไปด้วยการล่วงประเวณีและทำบาปไม่ยอมหยุด พวกเขาล่อลวงจิตใจที่ไม่มั่นคง มีจิตใจที่ฝึกฝนมาในเรื่องความโลภ พวกเขาเป็นลูกที่ถูกแช่งสาป1 15พวกเขาละทิ้งทางที่ถูกต้องและหลงเตลิดไป โดยเดินตามทางของบาลาอัมลูกชายของเบโอร์ ผู้ซึ่งรักค่าจ้างของการทำผิด1 16แต่เขาถูกตำหนิเพราะการละเมิดของเขาเอง ลาที่เป็นใบ้กลับพูดออกมาด้วยเสียงของมนุษย์ และหยุดยั้งความบ้าคลั่งของผู้เผยพระวจนะคนนั้น2
17คนพวกนี้เป็นบ่อน้ำที่ไม่มีน้ำ เป็นหมอกที่ถูกพายุพัดพาไป ความมืดมิดอันดำสนิทได้ถูกเตรียมไว้สำหรับพวกเขาแล้ว1 18เพราะพวกเขาพูดโอ้อวดในสิ่งที่ไร้สาระ พวกเขาใช้ตัณหาของเนื้อหนังและความประพฤติผิดศีลธรรม มาล่อลวงคนที่เพิ่งจะหนีพ้นจากคนที่ใช้ชีวิตในความหลงผิด 19พวกเขาสัญญาว่าจะให้เสรีภาพแก่คนเหล่านั้น ทั้งที่ตัวพวกเขาเองยังเป็นทาสของความเสื่อมทราม เพราะใครพ่ายแพ้ต่อสิ่งใด เขาก็เป็นทาสของสิ่งนั้น 20เพราะถ้าหลังจากที่พวกเขาหนีพ้นจากความสกปรกของโลก โดยการรู้จักพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของเราแล้ว พวกเขากลับไปพัวพันและพ่ายแพ้ต่อสิ่งเหล่านั้นอีก สภาพตอนท้ายของพวกเขาก็จะเลวร้ายยิ่งกว่าตอนแรก
21เพราะถ้าพวกเขาไม่เคยรู้จักทางแห่งความชอบธรรมเลย ก็ยังจะดีกว่าการที่รู้จักแล้ว แต่กลับหันหลังให้พระบัญญัติบริสุทธิ์ที่มอบไว้ให้พวกเขา 22สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาก็เป็นไปตามสุภาษิตที่เป็นความจริงที่ว่า “หมากลับไปกินสิ่งที่มันอ้วกออกมา” และ “หมูที่อาบน้ำสะอาดแล้ว กลับไปเกลือกกลิ้งในปลักโคลนอีก”3