1ข้าพเจ้าเปาโลขอร้องพวกท่านด้วยความถ่อมใจและความอ่อนสุภาพของพระคริสต์ ข้าพเจ้าผู้ที่ดูต่ำต้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกท่าน แต่เมื่ออยู่ห่างไกลก็กล้าแสดงความมั่นใจต่อพวกท่าน 2ข้าพเจ้าขอร้องว่า เมื่อข้าพเจ้ามาอยู่กับพวกท่าน ข้าพเจ้าจะไม่ต้องแสดงความกล้าหาญด้วยความมั่นใจอย่างที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะใช้จัดการกับบางคนที่คิดว่าเราดำเนินชีวิตตามเนื้อหนัง 3เพราะถึงแม้เราดำเนินชีวิตอยู่ในเนื้อหนัง แต่เราก็ไม่ได้ทำสงครามตามแบบเนื้อหนัง1 4เพราะอาวุธที่เราใช้ทำสงครามไม่ใช่อาวุธฝ่ายเนื้อหนัง แต่เป็นอาวุธที่มีฤทธิ์เดชจากพระเจ้าเพื่อทำลายป้อมปราการต่างๆ
5เราทำลายความคิดและทุกสิ่งที่ยกตัวขึ้นขัดขวางความรู้ของพระเจ้า และจับทุกความคิดมาเป็นเชลยเพื่อให้เชื่อฟังพระคริสต์ 6และเราพร้อมที่จะลงโทษการไม่เชื่อฟังทุกอย่าง เมื่อพวกท่านเชื่อฟังอย่างสมบูรณ์แล้ว 7พวกท่านมองดูสิ่งต่างๆ ตามที่เห็นอยู่ตรงหน้าเท่านั้นหรือ ถ้าใครมั่นใจในตัวเองว่าเป็นคนของพระคริสต์ ก็ให้เขาคิดดูอีกทีว่า ในเมื่อเขาเป็นคนของพระคริสต์ เราก็เป็นคนของพระคริสต์เหมือนกัน1 8เพราะถึงแม้ข้าพเจ้าจะโอ้อวดมากไปหน่อยเรื่องสิทธิอำนาจของเรา ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานให้เพื่อเสริมสร้างพวกท่าน ไม่ใช่เพื่อทำลายพวกท่าน ข้าพเจ้าก็จะไม่ต้องอับอาย
9เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ได้ดูเหมือนว่าต้องการทำให้พวกท่านหวาดกลัวด้วยจดหมายของข้าพเจ้า 10เพราะมีคนพูดว่า “จดหมายของเขามีน้ำหนักและแข็งกร้าว แต่ตัวจริงของเขาดูอ่อนแอ และคำพูดของเขาก็ไม่มีค่า” 11ขอให้คนนั้นคิดดูเถิดว่า เมื่อเราไม่อยู่ คำพูดในจดหมายของเราเป็นอย่างไร เมื่อเรามาอยู่ การกระทำของเราก็จะเป็นอย่างนั้น 12เพราะเราไม่กล้าจัดตัวเองเข้ากลุ่มหรือเปรียบเทียบตัวเองกับบางคนที่ยกย่องตัวเอง แต่เมื่อพวกเขาเอาตัวเองเป็นเกณฑ์วัดตัวเอง และเปรียบเทียบตัวเองกับตัวเอง พวกเขาก็เป็นคนไม่เข้าใจอะไรเลย
13แต่เราจะไม่โอ้อวดเกินขอบเขต แต่จะอวดอยู่ภายในขอบเขตที่พระเจ้าทรงกำหนดให้เรา ซึ่งครอบคลุมไปถึงพวกท่านด้วย 14เพราะเราไม่ได้ทำเกินขอบเขตของตัวเอง เหมือนกับว่าเราไปไม่ถึงพวกท่าน เพราะเราได้มาจนถึงพวกท่านพร้อมกับข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 15เราไม่ได้โอ้อวดเกินขอบเขตในผลงานของคนอื่น แต่เรามีความหวังว่า เมื่อความเชื่อของพวกท่านเติบโตขึ้น ขอบเขตการทำงานของเราในหมู่พวกท่านก็จะขยายกว้างขวางยิ่งขึ้น 16เพื่อเราจะได้ประกาศข่าวประเสริฐในดินแดนที่อยู่เลยพวกท่านออกไป โดยไม่โอ้อวดในสิ่งที่คนอื่นทำเสร็จแล้วในขอบเขตของเขา
17แต่ “คนที่โอ้อวด ก็จงโอ้อวดในองค์พระผู้เป็นเจ้า”1 18เพราะคนที่ได้รับการยอมรับไม่ใช่คนที่ยกย่องตัวเอง แต่เป็นคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยกย่อง