1ผมไม่มีอิสระหรือ? ผมไม่ใช่อัครทูตหรือ? ผมไม่เคยเห็นพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราหรือ? พวกคุณไม่ใช่ผลงานของผมในองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ? 2ถึงแม้คนอื่นจะไม่คิดว่าผมเป็นอัครทูต แต่อย่างน้อยผมก็เป็นอัครทูตสำหรับพวกคุณ เพราะพวกคุณคือเครื่องหมายรับรองความเป็นอัครทูตของผมในองค์พระผู้เป็นเจ้า 3นี่คือคำแก้ต่างของผมต่อคนที่มาไต่สวนผม 4เราไม่มีสิทธิที่จะกินและดื่มหรือ? 5เราไม่มีสิทธิที่จะพาภรรยาที่เป็นผู้เชื่อเดินทางไปด้วยกัน เหมือนอย่างอัครทูตคนอื่นๆ และพวกน้องชายขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเคฟาสหรือ?
6หรือมีแค่ผมกับบารนาบัสเท่านั้นที่ไม่มีสิทธิที่จะไม่ทำงาน? 7มีทหารคนไหนบ้างที่ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายเอง? มีใครปลูกสวนองุ่นแล้วไม่ได้กินผลของมันบ้าง? หรือมีใครเลี้ยงฝูงแกะแล้วไม่ได้ดื่มนมจากฝูงแกะนั้นบ้าง? 8ผมพูดเรื่องพวกนี้ตามความคิดของมนุษย์หรือ? ธรรมบัญญัติไม่ได้พูดแบบเดียวกันนี้หรือ? 9เพราะมีเขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสสว่า “อย่าเอาตะกร้อครอบปากวัวขณะที่มันกำลังนวดข้าว” พระเจ้าทรงห่วงใยวัวหรือ?1 10หรือพระองค์ตรัสเรื่องนี้เพื่อพวกเราอย่างแน่นอน? ใช่แล้ว เรื่องนี้เขียนไว้เพื่อพวกเรา เพราะคนที่ไถนาก็ควรไถด้วยความหวัง และคนที่นวดข้าวก็ควรนวดด้วยความหวังว่าจะได้รับส่วนแบ่ง
11ถ้าเราหว่านสิ่งฝ่ายวิญญาณให้พวกคุณ จะเป็นเรื่องใหญ่หรือถ้าเราจะเก็บเกี่ยวสิ่งของฝ่ายวัตถุจากพวกคุณ?2 12ถ้าคนอื่นมีสิทธิได้รับสิ่งเหล่านี้จากพวกคุณ เราก็ยิ่งมีสิทธิมากกว่าไม่ใช่หรือ? แต่เราไม่ได้ใช้สิทธินี้เลย เรายอมทนทุกอย่างเพื่อจะไม่ทำให้อะไรมาขัดขวางข่าวประเสริฐของพระคริสต์ 13พวกคุณไม่รู้หรือว่าคนที่ทำงานในพระวิหารก็กินอาหารจากพระวิหาร และคนที่ปรนนิบัติอยู่ที่แท่นบูชาก็ได้รับส่วนแบ่งจากแท่นบูชานั้น?1 14ในทำนองเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกำหนดไว้ว่าคนที่ประกาศข่าวประเสริฐก็ควรเลี้ยงชีพด้วยข่าวประเสริฐ1 15แต่ผมไม่ได้ใช้สิทธิเหล่านี้เลย และที่ผมเขียนเรื่องพวกนี้ก็ไม่ใช่เพื่อให้พวกคุณทำแบบนั้นกับผม เพราะผมยอมตายเสียดีกว่าที่จะให้ใครมาทำให้สิ่งที่ผมภูมิใจกลายเป็นเรื่องสูญเปล่า
16เพราะถ้าผมประกาศข่าวประเสริฐ ผมก็ไม่มีอะไรจะอวด เพราะมันเป็นหน้าที่ที่ผมต้องทำ วิบัติแก่ผมถ้าผมไม่ประกาศข่าวประเสริฐ 17เพราะถ้าผมทำเรื่องนี้ด้วยความเต็มใจ ผมก็ได้รับบำเหน็จ แต่ถ้าผมไม่ได้ทำด้วยความเต็มใจ ผมก็ยังต้องทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอยู่ดี 18แล้วบำเหน็จของผมคืออะไร? คือการที่เมื่อผมประกาศข่าวประเสริฐ ผมสามารถเสนอข่าวประเสริฐของพระคริสต์โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เพื่อผมจะไม่ได้ใช้สิทธิของผมในข่าวประเสริฐไปในทางที่ผิด 19เพราะถึงแม้ผมจะมีอิสระจากคนทั้งปวง ผมก็ยอมทำตัวเป็นทาสรับใช้ทุกคน เพื่อผมจะได้ชนะใจคนให้มากที่สุด 20สำหรับคนยิว ผมก็เป็นเหมือนคนยิว เพื่อจะได้ชนะใจคนยิว สำหรับคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ ผมก็เป็นเหมือนคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ (ถึงแม้ตัวผมเองจะไม่ได้อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ) เพื่อจะได้ชนะใจคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ
21สำหรับคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ ผมก็เป็นเหมือนคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ (ไม่ใช่ว่าผมไม่มีธรรมบัญญัติต่อพระเจ้า แต่ผมอยู่ใต้ธรรมบัญญัติของพระคริสต์) เพื่อจะได้ชนะใจคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ 22สำหรับคนที่อ่อนแอ ผมก็เป็นเหมือนคนที่อ่อนแอ เพื่อจะได้ชนะใจคนที่อ่อนแอ ผมยอมเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน เพื่อผมจะช่วยบางคนให้รอดได้โดยทุกวิถีทาง 23ผมทำทุกอย่างนี้ก็เพื่อเห็นแก่ข่าวประเสริฐ เพื่อผมจะได้มีส่วนร่วมในพระพรของข่าวประเสริฐนั้น 24พวกคุณไม่รู้หรือว่าคนที่วิ่งแข่งในสนามก็วิ่งด้วยกันทุกคน แต่มีคนเดียวที่ได้รับรางวัล? จงวิ่งแบบนั้นเพื่อพวกคุณจะได้รับรางวัล 25นักกีฬาทุกคนที่ลงแข่งขันย่อมควบคุมตัวเองในทุกเรื่อง พวกเขาทำอย่างนั้นเพื่อจะได้รับมงกุฎที่ร่วงโรยได้ แต่เราทำเพื่อจะได้รับมงกุฎที่ไม่มีวันร่วงโรย
26ดังนั้นผมจึงไม่ได้วิ่งแบบไร้จุดหมาย ผมไม่ได้ชกมวยแบบชกลม 27แต่ผมฝึกฝนร่างกายอย่างหนักและบังคับให้อยู่ในโอวาท เพื่อว่าหลังจากที่ผมได้ประกาศแก่คนอื่นแล้ว ตัวผมเองจะไม่ถูกตัดสิทธิ์