1ดังนั้น ให้ทุกคนมองพวกเราว่าเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์ และเป็นผู้ดูแลความล้ำลึกของพระเจ้า 2ยิ่งกว่านั้น สิ่งที่เรียกร้องจากผู้ดูแลก็คือ พวกเขาต้องเป็นคนที่สัตย์ซื่อ 3สำหรับผมแล้ว การที่พวกคุณหรือศาลของมนุษย์จะมาตัดสินผมนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ใช่แล้ว ผมไม่ได้ตัดสินตัวเองด้วยซ้ำ 4เพราะผมไม่รู้ว่าตัวเองมีความผิดอะไร แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้ทำให้ผมเป็นผู้ชอบธรรม องค์พระผู้เป็นเจ้าต่างหากที่เป็นผู้ตัดสินผม
5เพราะฉะนั้น อย่าเพิ่งตัดสินสิ่งใดก่อนถึงเวลา จนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา พระองค์จะทรงนำสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดออกมาสู่ความสว่าง และจะทรงเปิดเผยความตั้งใจในใจของมนุษย์ เมื่อนั้นแต่ละคนจะได้รับคำชมเชยจากพระเจ้า 6พี่น้องครับ ผมได้นำเรื่องเหล่านี้มาเปรียบเทียบกับตัวผมและอปอลโลก็เพื่อพวกคุณ เพื่อพวกคุณจะได้เรียนรู้จากพวกเราว่า “อย่าคิดเกินไปกว่าสิ่งที่เขียนไว้” เพื่อจะไม่มีใครในพวกคุณเย่อหยิ่งยกคนหนึ่งและข่มอีกคนหนึ่ง1 7เพราะใครทำให้คุณแตกต่างจากคนอื่น? คุณมีอะไรบ้างที่ไม่ได้รับมา? และถ้าคุณได้รับมา ทำไมคุณถึงโอ้อวดเหมือนกับว่าไม่ได้รับมาล่ะ? 8ตอนนี้พวกคุณอิ่มหนำแล้ว พวกคุณร่ำรวยแล้ว พวกคุณได้เป็นกษัตริย์ครอบครองโดยไม่มีพวกเรา ผมก็อยากให้พวกคุณได้ครอบครองจริงๆ เพื่อพวกเราจะได้ครอบครองร่วมกับพวกคุณด้วย!
9เพราะผมคิดว่าพระเจ้าได้ทรงจัดให้พวกเราที่เป็นอัครทูตอยู่รั้งท้ายสุด เหมือนนักโทษที่ถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะพวกเรากลายเป็นภาพที่ถูกนำมาจัดแสดงให้โลกดู ทั้งให้ทูตสวรรค์และมนุษย์ดู 10พวกเราเป็นคนโง่เขลาเพราะเห็นแก่พระคริสต์ แต่พวกคุณเป็นคนฉลาดในพระคริสต์ พวกเราอ่อนแอ แต่พวกคุณเข้มแข็ง พวกคุณมีเกียรติ แต่พวกเราไร้เกียรติ 11จนถึงเวลานี้ พวกเราก็ยังหิวโหย กระหายน้ำ ขาดแคลนเสื้อผ้า ถูกทุบตี และไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง 12พวกเราทำงานหนักด้วยมือของเราเอง เมื่อมีคนด่าทอ พวกเราก็อวยพร เมื่อถูกข่มเหง พวกเราก็อดทน1
13เมื่อถูกใส่ร้าย พวกเราก็พูดจาดีด้วย พวกเรากลายเป็นเหมือนขยะของโลก เป็นเหมือนคราบสกปรกที่ทุกคนเช็ดทิ้งจนถึงทุกวันนี้ 14ผมไม่ได้เขียนเรื่องเหล่านี้เพื่อให้พวกคุณอับอาย แต่เพื่อตักเตือนพวกคุณในฐานะลูกที่รักของผม 15เพราะถึงแม้พวกคุณจะมีครูพี่เลี้ยงในพระคริสต์เป็นหมื่นคน แต่พวกคุณก็ไม่ได้มีพ่อหลายคน เพราะในพระเยซูคริสต์ ผมได้เป็นพ่อของพวกคุณผ่านทางข่าวประเสริฐ 16เพราะฉะนั้น ผมจึงขอร้องพวกคุณให้ทำตามอย่างผม1
17ด้วยเหตุนี้ ผมจึงส่งทิโมธีมาหาพวกคุณ เขาเป็นลูกที่รักและสัตย์ซื่อของผมในองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะเตือนความจำพวกคุณถึงวิถีทางของผมในพระเยซูคริสต์ เหมือนกับที่ผมสอนอยู่ทุกหนทุกแห่งในทุกคริสตจักร1 18ตอนนี้บางคนเย่อหยิ่ง ทำเหมือนกับว่าผมจะไม่มาหาพวกคุณแล้ว 19แต่ผมจะมาหาพวกคุณในไม่ช้านี้ ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด และผมจะได้รู้ ไม่ใช่แค่คำพูดของคนเย่อหยิ่งเหล่านั้น แต่จะได้รู้ถึงฤทธิ์เดชของพวกเขาด้วย 20เพราะแผ่นดินของพระเจ้าไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่ฤทธิ์เดช
21พวกคุณต้องการแบบไหน? จะให้ผมมาหาพวกคุณพร้อมกับไม้เรียว หรือมาด้วยความรักและด้วยวิญญาณที่อ่อนโยน?