1ถ้าผมพูดภาษาของมนุษย์และของทูตสวรรค์ได้ แต่ไม่มีความรัก ผมก็เป็นเหมือนฆ้องที่ส่งเสียงก้อง หรือฉาบที่ตีดังลั่น 2ถ้าผมมีของประทานในการเผยพระวจนะ และเข้าใจความล้ำลึกทุกอย่างและมีความรู้ทั้งหมด และถ้าผมมีความเชื่อมากพอที่จะเคลื่อนภูเขาได้ แต่ไม่มีความรัก ผมก็ไม่มีค่าอะไรเลย1 3ถ้าผมแจกจ่ายทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีเพื่อเลี้ยงดูคนจน และถ้าผมยอมมอบร่างกายของผมให้ถูกเผา แต่ไม่มีความรัก สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรกับผมเลย1 4ความรักนั้นอดทนและใจดี ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งยโส
5ไม่ทำตัวหยาบคาย ไม่ทำตามใจตัวเอง ไม่ฉุนเฉียว ไม่จดจำความผิด 6ไม่ยินดีในความไม่ชอบธรรม แต่ยินดีร่วมกับความจริง 7อดทนได้ทุกอย่าง เชื่อใจอยู่เสมอ มีความหวังอยู่เสมอ และทนทานได้ทุกสิ่ง 8ความรักไม่มีวันสูญสิ้น แต่การเผยพระวจนะจะหมดไป ภาษาต่างๆ จะเลิกใช้กัน และความรู้ก็จะหมดไป
9เพราะเรารู้เพียงบางส่วน และเราเผยพระวจนะเพียงบางส่วน 10แต่เมื่อสิ่งที่สมบูรณ์แบบมาถึง สิ่งที่เป็นเพียงบางส่วนนั้นก็จะหมดไป 11เมื่อผมยังเป็นเด็ก ผมพูดเหมือนเด็ก คิดเหมือนเด็ก และใช้เหตุผลเหมือนเด็ก แต่เมื่อผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ผมก็เลิกทำสิ่งที่เป็นแบบเด็กๆ 12เพราะตอนนี้เรามองเห็นลางๆ เหมือนดูในกระจกเงา แต่ในเวลานั้นเราจะเห็นกันแบบหน้าต่อหน้า ตอนนี้ผมรู้เพียงบางส่วน แต่ในเวลานั้นผมจะรู้อย่างสมบูรณ์ เหมือนกับที่ผมเป็นที่รู้จักอย่างสมบูรณ์แล้ว
13ดังนั้นตอนนี้ ความเชื่อ ความหวัง และความรักยังคงอยู่ ทั้งสามสิ่งนี้ แต่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือความรัก